Uzasadnienie
Skarżący M. K. i złożył do Prezydenta Miasta wniosek o umożliwienie mu bezprzetargowego nabycia nieruchomości.
Prezydent Miasta udzielił skarżącemu pisemnej odpowiedzi informującej o braku podstaw do uwzględnienia wniosku.
Skarżący zażądał wówczas od Prezydenta Miasta wydania decyzji administracyjnej.
Prezydent Miasta ponownie pismem poinformował M. K., że sprawa ma charakter cywilnoprawny, gdyż sprzedaż nieruchomości następuje w drodze umowy w formie aktu notarialnego, a nie w drodze decyzji administracyjnej i odmówił wydania decyzji.
M. K. wniósł w trybie art. 37 K.p.a.do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie przez organ I instancji sprawy decyzją w terminie określonym wart. 35 K.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006r., nr [...] odmówiło wyznaczenia terminu organowi I instancji do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie podlega załatwieniu w trybie administracyjnoprawnym.
Skargę na to postanowienie do sądu administracyjnego wniósł M. K. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Nie kwestionując tego, że bezprzetargowe nabycie nieruchomości następuje w drodze umowy cywilnoprawnej wskazał, że organ administracji powinien decyzją, w sposób władczy rozstrzygnąć czy zachodzą przesłanki do zastosowania trybu bezprzetargowego nabycia nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi ze względu na to, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 K.p.a. nie służy zażalenie wobec czego niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego. Skarżącemu służy natomiast samoistna skarga na bezczynność organu administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 3§2 pkt8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargi na bezczynność mogą być wnoszone w sprawach wskazanych w pkt 1-4 tego przepisu. Wg przepisu art. 52 tej ustawy (wskazywanej dalej jako p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a przez ich wyczerpanie należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie o jaki mowa wart. 37 K.p.a.
Po wyczerpaniu tego trybu zażaleniowego strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Natomiast postanowienie przewidziane w art. 37§2 K.p.a. (bez względu na sposób rozstrzygnięcia) nie należy do aktów wymienionych wart. 3 § 2 pkt 1-4 p.s.a., gdyż nie jest to postanowienie na które służy zażalenie, kończące sprawę czy orzekające o istocie sprawy. To zaś oznacza, że postanowienie takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Z tych przyczyn skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 58§ 1 pkt 6 i § 3p.s.a.