Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 14 lutego 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji Wójta Gminy z 16 stycznia 2013 r. nakazującej im usunięcie odpadów z nieruchomości nr [...] położonej w B., gmina P. G., uchyliło decyzję organu I instancji i jednocześnie nakazało im usunięcie z tejże nieruchomości w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania decyzji odpadów o kodach wskazanych w sentencji decyzji w ilości 460 m3 – do głębokości 2,0 m w granicach zasypania naturalnego zbiornika wodnego oraz do głębokości 0,5 m na terenie poza granicami zbiornika, poprzez przekazanie ich podmiotowi posiadającemu odpowiednie zezwolenie na odbiór i transport odpadów do miejsca ich składowania lub unieszkodliwienia.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego skarżący sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Napisali, że tożsame obowiązki usunięcia odpadów nałożone zostały na dziewięciu innych współwłaścicieli nieruchomości. Kolegium wyznaczyło różne terminy wykonania obowiązków, a zdaniem skarżących do ich wykonanie niezbędne jest współdziałanie wszystkich zobowiązanych. Stąd też, w ich ocenie, do czasu uprawomocnienia się wydanego w niniejszej sprawie orzeczenia sądowego wykonanie decyzji przez skarżących jest niemożliwe. Podkreślono też, że wykonanie decyzji jest niemożliwe również z uwagi na brak dojazdu do nieruchomości. Dojazd ten został bowiem zlikwidowany na skutek działań Gminy P. G. i Powiatu G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Skarżący, składając w sądzie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, winni wszakże wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt, że zaskarżony akt dotyczy decyzji nakazującej usunięcie odpadów z miejsca na ten cel nieprzeznaczonego nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania tegoż aktu. Zasadność wstrzymania takiej decyzji uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych aktów, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzależnionych w analizowanym wypadku przede wszystkim od sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżących. Niewątpliwie bowiem realizacja obowiązku określonego w zaskarżonej decyzji wiąże się zawarciem umowy z odpowiednim przedsiębiorcą, legitymującym się stosownymi pozwoleniami, której przedmiotem będzie wywiezienie odpadów zdeponowanych na nieruchomości skarżących, a wyszczególnionych w zaskarżonej decyzji, co wiąże się z poniesieniem określonych nakładów finansowych na ten cel.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazali istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia im szkody o znacznej wartości. Skarżący nie uwiarygodnili, ażeby wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w ich majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym, lub trudne do odwrócenia skutki.
Okoliczności wskazane we wniosku, jak brak dostępu do drogi skutkujący niewykonalnością nałożonego obowiązku, podobnie jak odmiennie określone terminy wykonania obowiązku usunięcia odpadów z innych, sąsiednich nieruchomości nie wyczerpują przesłanek, określonych w art. 61 cytowanej ustawy, gdyż nie przesądzają o niebezpieczeństwie wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przesłanką wstrzymania wykonania aktu nie jest wskazana przez skarżących w skardze przesłanka "prawomocności" wadliwych decyzji. Przesłanki te bowiem, jak wskazano powyżej, reguluje cytowany wyżej art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Nie stanowi przesłanki do zastosowania ww. przepisu powoływanie się na wadliwość wydanego aktu (decyzji czy też postanowienia), albowiem w toku postępowania o wstrzymanie wykonania Sąd nie bada merytorycznie podnoszonych w skardze zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji.
Wskazać też przy tym należy, że co do zasady wykonaniu podlegają ostateczne decyzje i postanowienia, wydane przez organy administracji, a jedynie wyjątkowo – na mocy wskazanego art. 61 § 3 cytowanej ustawy – sąd - na wniosek strony-może wstrzymać wykonanie takich aktów. Postępowanie sądowoadministracyjne, w toku którego sąd bada legalność wydanych aktów administracyjnych, nie ma zatem wpływu na wykonalność rozstrzygnięć organów administracji, z wyjątkiem wynikającym z regulacji art. 61 cytowanej ustawy. W ocenie sądu zatem, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazali istnienia w odniesieniu do ich sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, wynikających z powołanego przepisu art. 61 ustawy, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.