Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 197/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2019 r., nr SKO [..], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Pismem z dnia 3 stycznia 2020 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 stycznia 2020 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z dnia 27 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny K. S. przedstawiła opinię z dnia 25 lutego 2020 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, o czym pisemnie poinformowała skarżącego.
W związku ze stwierdzeniem, że opinia radcy prawnego z dnia 25 lutego 2020 r. została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności, zarządzeniem asesora WSA z dnia 10 marca 2020 r. przesłano skarżącemu odpis przedmiotowej opinii i poinformowano, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie na nowo od dnia doręczenia mu odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co uprawnia do wniesienia skargi kasacyjnej w tym terminie przez pełnomocnika z wyboru.
Pismem z dnia 9 marca 2020 r. R. K. wystąpił do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oświadczając jednocześnie, że zrezygnował z usług radcy prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy. Skarżący dodatkowo poinformował, że wniosek o przedłużenie terminu uzasadni w następnym piśmie procesowym.
Pismem z dnia 10 marca 2020 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 13 marca 2020 r., zatytułowanym "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej" R. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powołując się na brak porozumienia z przyznanym mu pełnomocnikiem z urzędu, który wniósł w jego sprawie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, której odpisu nie otrzymał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 177 § 4 p.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 p.p.s.a. nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
Pismem z dnia 27 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego - radca prawny K. S. nadesłała opinię z dnia 25 lutego 2020 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 10 marca 2020 r. przesłano odpis powyższej opinii skarżącemu oraz pouczono go, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia mu odpisu opinii. Do dnia wydania niniejszego postanowienia do akt sprawy nie wpłynęło zwrotne poświadczenie odbioru przez skarżącego odpisu przedmiotowej opinii oraz pouczenia. W związku z tym 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej jeszcze nie rozpoczął biegu w stosunku do skarżącego.
W międzyczasie pismem z dnia 9 marca 2020 r. skarżący wniósł o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast pismem z dnia 10 marca 2020 r., które stanowiło uzupełnienie poprzedniego pisma, wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze treść obu pism procesowych Sąd uznał, że wynikającą z nich zasadniczą intencją skarżącego było przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 18 grudnia 2019 r., albowiem w obliczu uzyskanych przez niego informacji o sporządzeniu przez pełnomocnika opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pozostawał on w przekonaniu, że wskazany termin procesowy już upłynął.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu zachodzi m.in. gdy nie uchybiono terminowi do dokonania czynności (por. H. Knysiak-Molczyk [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, 2008, s. 387).
Wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nadany w czasie gdy jeszcze biegł termin do jej wniesienia, jest wnioskiem przedwczesnym (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2008 r., III SA/Wa 85/08, Legalis, postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., I OZ 1125/14, Legalis). Podobna sytuacja procesowa zachodzi w razie wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej przed rozpoczęciem biegu tego terminu. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Sytuacja procesowa, w której znalazł się skarżący wskutek sporządzenia przez reprezentującego go pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wypełnia dyspozycję art. 177 § 4 p.p.s.a., z której wyraźnie wynika, że złożenie takiej opinii nie pozbawia strony uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie, którego bieg rozpoczyna się na nowo dopiero od dnia doręczenia odpisu opinii stronie, o czym Sąd pouczył skarżącego dokonując doręczenia. Oznacza to, że dopiero od dnia doręczenia skarżącemu odpisu opinii z pouczeniem o uprawnieniu i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej rozpocznie swój bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej do sądu.
Skoro z akt nie wynika, że odpis opinii nie został skutecznie doręczony skarżącemu, to termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpoczął jeszcze biegu, a tym samym brak było podstaw do jego przywrócenia. Tak więc wniosek skarżącego wyrażony w piśmie z dnia 9 marca 2020 r., doprecyzowany pismem z dnia 10 marca 2020 r., jest niedopuszczalny.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 w zw. z art. 177 § 4 p.p.s.a., odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalny.