Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2007r. Nr 3196/07.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących radcy prawnemu S. C. w dniu 10 października 2008r.
(vide. zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 56).
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących radca prawny S. C. w dniu 31 października 2008r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenie oraz wymagany wpis stały od zażalenia uiścił znakami opłaty sądowej.
(vide: data stempla pocztowego – k. 85).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że postanowienie z dnia 2 października 2008r. doręczono pełnomocnikowi skarżących radcy prawnemu S. C. w dniu 10 października 2008r., a zatem 7- dniowy termin do złożenia zażalenia minął z dniem 17 października 2008 r. Wniesienie zażalenia w dniu 31 października 2008 r. nastąpiło więc po upływie ustawowego terminu do jego złożenia.
W myśl art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś z treści art. 178 ustawy wynika, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po terminie.
Zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 2 października 2008 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jako wniesione po upływie terminu określonego w art. 194 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało odrzuceniu.
Ponadto stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Zgodnie z treścią art. 221 omawianej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Niniejszej sprawie radca prawny S. C. – pełnomocnik skarżących wymagany wpis stały od zażalenia uiścił znakami opłaty sądowej.
Należy podkreślić, iż wnoszący do sądu pismo w imieniu strony skarżącej pełnomocnik nie zastosował się do dyspozycji art. 219 § 2 ustawy. Przepis ten dopuszcza jedynie dwie formy dokonywania opłat sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym tj. poprzez:
- 1) uiszczenie opłaty gotówką do kasy właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego lub,
- 2) uiszczenie stosownej opłaty na rachunek bankowy.
W tej sytuacji należy uznać, iż pełnomocnik strony skarżącej w ogóle nie uiścił wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Uiszczenie opłaty sądowej znakami opłaty sądowej jest bowiem niedopuszczalne i nie wywołuje zamierzonego skutku prawnego (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt II FSK 212, Monitor Podatkowy 2004 nr 7 str. 2 - omówienie).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie w/w wskazanych przepisów oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.