Uzasadnienie
J. R. pismem z dnia 9 listopada 2010 r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wszczęcie postępowań zmierzających do stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 września 2009 nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 20 lipca 2009 r. nr [...] a także o podjęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. z dnia 28 marca 2007 r. Nr [...] dotyczącej zatwierdzenia podziału działki nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym C..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 grudnia 2010 r. nr [...] odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. z dnia 28 marca 2007 r. nr [...] dotyczącej zatwierdzenia projektu podziału działki nr [...] w obrębie C.. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 stycznia 2011 r. nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia 20 lipca 2009 r. Nr [...] oraz decyzją również z dnia 19 stycznia 2011 r. nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia 24 września 2009 r. Nr [...].
J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2010 r. nr [...] domagając się jej uchylenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie zaś do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Na wstępie Sąd wskazuje, iż zaskarżona przez J. R. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2010 r. nr [...] wydana została w trybie nieważnościowym. Przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, stanowi, że właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 kpa jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. W związku z tym, że zaskarżoną decyzją odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C., organem właściwym do stwierdzenia jej nieważności było Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Postępowanie prowadzone na podstawie art. 156 kpa jest nowym i odrębnym postępowaniem administracyjnym od postępowania zakończonego decyzją mającą podlegać stwierdzeniu nieważności. Do postępowania określonego w art. 156 kpa stosuje się zatem art. 15 kpa, który stanowi, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Od zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2010 r. przysługiwał więc skarżącemu, zgodnie z art. 127 § 3 kpa, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zob. wyrok NSA z dnia 12 marca 1981 r., SA 472/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 21; postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 1981, SA 584/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 55; uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 14 czerwca 1991 r., III AZP 2/91, OSNC, nr 1, poz. 3; uchwała całej Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z dnia 15 grudnia 1984 r., III AZP 8/83, OSNC 1985, nr 10, poz. 143).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z uwagi na fakt, iż skarżący w postępowaniu administracyjnym nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 grudnia 2010 r. Sąd stwierdził, iż nie został spełniony warunek wyczerpania środków zaskarżenia określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji skargę J. R. należało uznać za niedopuszczalną.
Mając na względzie okoliczność, iż skarżący w pouczeniu zaskarżonej decyzji został błędnie poinformowany o przysługującym środku zaskarżenia należy wskazać, iż fakt ten skarżący może skutecznie podnosić składając wskazany w art. 58 kpa wniosek do organu (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Błędne pouczenie nie może rodzić bowiem dla strony negatywnych konsekwencji (art. 112 kpa).
Z powyższych względów, Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia