Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 maja 2012r. B. R. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku wskazała, iż uzasadnieniem złożonego wniosku są zarzuty podniesione w skardze z dnia 8 marca 2012 r. Wnioskodawczyni wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i dwoma synami w wieku 20 i 19 lat. Posiada mieszkanie o pow. 74 m2 oraz działkę. Wskazała również, że posiada oszczędności na kwotę około 20 tys. zł. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzeń za pracę wnioskodawczyni w wysokości 2300 oraz męża wnioskodawczyni w wysokości 9000 zł.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy).
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Skarżąca posiada oszczędności na kwotę około 20 tys. zł, ponadto miesięczny dochód 4 osobowej rodziny wynosi 11300 zł. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącą stać na poniesienie wszelkich kosztów, które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego jeśli nie z bieżących dochodów to na pewno z posiadanych oszczędności.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.