Uzasadnienie
K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 lutego 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną decyzję w wysokości 1528 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie wysłane zostało do skarżącego na wskazany przez niego adres do doręczeń i odebrane w dniu 10 kwietnia 2014 r. przez osobę upoważnioną przez skarżącego do odbioru korespondencji (k. 21 akt). Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 17 kwietnia 2014 r.
Wnioskiem z dnia 29 kwietnia 2014 r. skarżący zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wyjaśnił, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała osoba upoważniona do odbioru jego korespondencji w dniu 13 kwietnia 2014 r., natomiast z powodu pobytu za granicą i w Warszawie skarżący przesyłkę tę odebrał dopiero w dniu 28 kwietnia 2014 r. Skarżący nie miał możliwości wcześniejszego odbioru przesyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 tej ustawy, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Z przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ponieważ zasadą jest dokonywanie czynności w terminie, przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. W piśmiennictwie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że o braku winy strony można mówić, gdy dokonanie czynności w ogóle obiektywnie było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy. Ma to miejsce wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny.
Zdaniem Sądu niemożność terminowego uiszczenia wpisu z powodu wyjazdu za granicę nie może stanowić okoliczności wyłączającej winę strony. W tym przypadku zaniedbania strony nie można kwalifikować jako braku winy będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. W niniejszej sprawie negatywnie należy bowiem ocenić nieudzielenie w zaistniałych okolicznościach osobie trzeciej pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. Skoro skarżący wyjechał za granicę i wskazał adres do doręczeń, to powinien dołożyć starań, aby w jego zastępstwie czynności w postępowaniu wykonała osoba przez niego upoważniona.
Skarżący winien był przedsięwziąć właściwe czynności celem zabezpieczenia swoich interesów w toczących się postępowaniach sądowych zwłaszcza w sytuacji planowanego pobytu za granicą. Prawidłowo wskazał adres do doręczeń, upoważnił osobę trzecią do odbioru korespondencji, jednakże dbałość o interesy procesowe wymagała również wyznaczenia pełnomocnika, który mógłby podejmować czynności procesowe w jego imieniu.
W tej sytuacji Sąd uznał, że uchybienie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu od skargi wynika z jego oczywistej winy, brak jest zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia jego wniosku o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.