Uzasadnienie
D. L., we wniosku z 16 września 2016 r. (data wpływu do sądu), złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem referendarza sądowego z 9 listopada 2016 r. wnioskodawca został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych, które zostało mu doręczone 29 listopada 2016 r. W odpowiedzi na powyższe, wnioskodawca w piśmie z 12 grudnia 2016 r. (k. 75 akt) poinformował, że w związku ze zmianą stanu cywilnego pozostaje obecnie na utrzymaniu żony i prosi o wskazanie numeru konta do uiszczenia wpisu. W tej sytuacji, referendarz sądowy w piśmie z 20 grudnia 2016 r. zwrócił się do wnioskodawcy z prośbą o doprecyzowanie, czy w związku z okolicznościami wskazanymi w jego piśmie z 12 grudnia 2016 r. – cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy – w terminie 7 dni – pod rygorem uznanie, że nie cofa. W piśmie z 14 stycznia 2017 r. wnioskodawca oświadczył, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wobec tego, że skarżący w piśmie z 14 stycznia 2017 r. cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.