Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 10 stycznia 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF A. R. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Na wstępie wyjaśnić należy stronie, że korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe wniosek skarżącej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych rozpatrywany nie będzie.
Zgodnie z brzmieniem art. 262 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przy czym – stosownie do art. 246 § 3 P.p.s.a. – adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe z córką i synem, źródłem utrzymania rodziny są alimenty na dzieci skarżącej w wysokości 1000 zł. Skarżąca wraz z dziećmi zajmuje jeden pokój w domu swego ojca. W tej sytuacji nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Przywołane powyżej przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie referendarza w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Biorąc pod uwagę aktualną sytuację majątkową skarżącej, wysokość dochodów uzyskiwanych przez rodzinę, referendarz uznał, że wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem zastępstwa prawnego z wyboru. Tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.