Uzasadnienie
Burmistrz decyzją z dnia 21 listopada 2005 r., na podstawie art. 37 ust 1 pkt 2 i ust 2 pkt 1 oraz art. 106 ust 1-5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.):
zmienił od listopada 2005 r. własną decyzję z dnia 30 maja 2004 r., mocą której przyznano M. C. zasiłek stały w wysokości 418 zł. miesięcznie w części dotyczącej wysokości świadczenia, które po korekcie wynosi 317 zł. miesięcznie.
Organ administracji wskazał, że przyczyną zmiany wysokości świadczenia jest to, że M. C. orzeczeniem z dnia 20 października 2005 r. zaliczony został do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności i w konsekwencji nabył prawo do otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego wynoszącego 144 zł. miesięcznie.
Stosownie do art. 37 ust 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Zasiłek ten ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, tj. 461 zł., a posiadanym dochodem, wynoszącym w tym przypadku 144 zł.
M. C. wniósł odwołanie od tej decyzji, w którym domagał się wyjaśnienia przyczyn zmniejszenia mu zasiłku stałego z kwoty 418 zł. do 317 zł. miesięcznie.
Nie uwzględniając tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 18 stycznia 2006 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że dochód M. C. w miesiącu październiku 2005 r. wyniósł 562 zł., przekraczając kryterium dochodowe na osobę samotnie gospodarującą, wynoszące 461 zł.
Na dochód M. C. składał się bowiem zasiłek stały w wysokości 418 zł. oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 144 zł.
W tej sytuacji organ pierwszej instancji był zobowiązany do zmiany od miesiąca listopada 2005 r. swojej decyzji dotyczącej przyznania zasiłku stałego w taki sposób, aby łączny dochód odwołującego się nie przekraczał kryterium dochodowego ustalonego dla osoby samotnie gospodarującej.
Podstawą tej zmiany był przepis art. 106 ust 5 ustawy o pomocy społecznej, stanowiący, że decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, 12 i 107 ust.
- 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody.
Skoro zatem skarżący uzyskał nowe świadczenie w postaci zasiłku pielęgnacyjnego, to jego dotychczasowy zasiłek stały podlegał takiej korekcie, aby łączne świadczenia nie przekraczały wskazanego wyżej kryterium dochodowego, to jest kwoty 461 zł.
M. C. wniósł skargę do Sądu, w której kwestionował dopuszczalność zmniejszenia mu przyznanego zasiłku stałego. Domagał się również jednorazowej wypłaty przedmiotowego świadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z odwołaniem się do argumentacji prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do art. 8 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 78 i 91, przysługuje:
- 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej",
- - przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej.
Dochód, o którym mowa w cytowanym przepisie, to minimum socjalne, określane jako zestaw dóbr i usług potrzebnych do zaspokojenia potrzeb gospodarstw domowych na poziomie społecznie niezbędnym, obliczanym dla każdego typu gospodarstwa w zależności od jego składu, jako suma minimalnych dochodów osób w gospodarstwie.
Z powyższego wynika, że podstawowym warunkiem przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, w tym zasiłku stałego, jest kryterium dochodowe, wynoszące dla skarżącego, jako osoby samotnie gospodarującej 461 zł. miesięcznie.
W sprawie niniejszej jest bezsporne, że od miesiąca października 2005 r. rozpoczęto wypłacanie M. C. zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 144 zł. (por. zaświadczenie k. 10 akt organu I instancji).
Obydwa świadczenia, tj. zasiłek stały i pielęgnacyjny, w łącznej kwocie 562 zł. od października 2005 r. przekraczały wskazane kryterium dochodowe.
W tej sytuacji miał zastosowanie przepis art. 106 ust 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) stanowiący, że decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, 12 i 107 ust.
- 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody.
Skoro zatem w sprawie jest bezsporne, że skarżący otrzymywał dwa różne świadczenia o łącznej wysokości przekraczającej kryterium dochodowe, to istniały wskazane wyżej podstawy prawne do zmiany wysokości zasiłku stałego.
Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.