Uzasadnienie
Starosta, decyzją z dnia 21 listopada 2014 r., rozpatrując wniosek W. T., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbudowę i modernizację budynku usługowo – mieszkalnego położonego na działce nr [...] w U. przy ul. M. Pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. W. T. zwrócił się do Starosty o uzupełnienie powyżej wskazanej decyzji w zakresie rozstrzygnięcia poprzez precyzyjne oznaczenie nieruchomości, której dotyczy.
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. Starosta odmówił uzupełnienia decyzji własnej z dnia 21 listopada 2014 r. w zakresie rozstrzygnięcia poprzez precyzyjne oznaczenie nieruchomości, której ona dotyczy.
W dniu 15 stycznia 2015 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło odwołanie wniesione przez W. T. od decyzji Starosty z dnia 21 listopada 2014 r.
Wojewoda, postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r., wydanym na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, Wojewoda wyjaśnił, że przesyłka zawierająca odwołanie została nadana w dniu 14 stycznia 2015 r. a ostatnim dniem, w którym odwołujący się mógł skutecznie wnieść odwołanie, był dzień 9 grudnia 2014 r. Doręczenie decyzji z dnia 21 listopada 2014 r. nastąpiło bowiem w dniu 25 listopada 2014 r. a zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Na postanowienie Wojewody z dnia 19 lutego 2015 r. W. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jego uchylenia, jako wydanego z naruszeniem art. 129 § 1 w zw. z art. 111 § 2 kpa. Skarżący stwierdził, że wobec dyspozycji art. 111 § 2 kpa termin do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia 21 listopada 2014 r. powinien być liczony od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 129 § 2 kpa stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jednakże, zgodnie z art. 111 kpa, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2).
Z treści powołanego art. 111 § 2 kpa wynika, że zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji modyfikuje bieg terminu do wniesienia odwołania. Złożenie takiego wniosku powoduje bowiem przerwanie biegu określonego w art. 129 § 2 kpa terminu do wniesienia odwołania. Termin ten biegnie na nowo od doręczenia postanowienia wydanego na podstawie art. 111 § 1b kpa. W związku z tym w postanowieniu wydanym w wyniku rozpoznania takiego żądania, organ powinien, stosownie do treści z art. 124 § 1 kpa oraz art. 107 § 1 kpa, zamieścić również pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji, uwzględniające treść art. 111 § 2 kpa.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że odwołanie W.T. od decyzji Starosty z dnia 21 listopada 2014 r. zostało wniesione w terminie. Decyzja Starosty z dnia 21 listopada 2014 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 listopada 2014 r. Termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał zatem z końcem dnia 9 grudnia 2014 r. Był to jednocześnie termin do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji na podstawie art. 111 § 1 kpa. Skarżący wniósł o uzupełnienie decyzji Starosty z dnia 21 listopada 2014 r. w piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r., nadanym tego samego dnia, a więc z zachowaniem terminu określonego w art. 111 § 1 kpa. Złożenie tego wniosku przerwało zatem bieg terminu do wniesienia odwołania wyznaczonego datą doręczenia decyzji organu I instancji. Postanowienie Starosty z dnia 22 grudnia 2014 r. o odmowie uzupełnienia decyzji własnej z dnia 21 listopada 2014 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 grudnia 2014 r. i od tego dnia rozpoczął ponownie bieg czternastodniowy termin do wniesienia odwołania.
Termin ten upływał dla skarżącego w dniu 14 stycznia 2015 r. i w tym też dniu została nadana w urzędzie pocztowym przesyłka zawierającą odwołanie skarżącego od decyzji Starosty z dnia 21 listopada 2014 r.
Powyższe świadczy o tym, że Wojewoda nie miał podstaw do wydania postanowienia z dnia 19 lutego 2015 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł z kolei na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.