Uzasadnienie
Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest decyzja organu II instancji mocą której orzeczono o przeniesieniu pozwolenia na budowę udzielonego skarżącej na uczestnika postępowania A. Spór stron dotyczy rozstrzygnięcia zagadnienia czy ustanowiony przez sąd stosownie do art. 931 § 2 kodeksu postępowania cywilnego zarządca sądowy uprawniony był do wyrażenia zgody na przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę na inny podmiot w trybie art. 40 Prawa budowlanego. Z okoliczności sprawy wynika, że uczestnicząca w sprawie A. jest obecnie właścicielką nieruchomości na której wznoszony jest obiekt będący przedmiotem udzielonego i przeniesionego pozwolenia na budowę.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wyjaśniła, że brak wstrzymania spowoduje, że jej roszczenie "o wynagrodzenie za przeniesienie pozwolenia na budowę" stanie się bezprzedmiotowe i dodatkowo spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci powstania obiektu bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie wniosku ewentualnie o uzależnienie wstrzymania od złożenia przez skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora wynikłych ze wstrzymania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie przesądzając o ostatecznym wyniku prowadzonego w sprawie postępowania uznał, iż wniosek o wstrzymanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji -stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja umożliwia uczestnikowi kontynuowanie inwestycji, której dotyczy pozwolenie na budowę udzielone wcześniej skarżącej. Skarżąca nie twierdzi, iż to ona powinna nadal realizować inwestycję na nieruchomości uczestniczki, lecz że przysługuje jej od nowego inwestora zwrot kosztów związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę.
Również bezspornym jest, że skarżąca utraciła tytuł prawny do nieruchomości na której realizowana jest inwestycja. W tych okolicznościach trudno uznać, że w sprawie spełnione są przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a umożliwiające wstrzymanie decyzji. Trudno dopatrzeć się bowiem jakiejkolwiek szkody po stronie skarżącej jaka mogłaby powstać wskutek wykonania decyzji czyli wzniesienia obiektu budowlanego na nieruchomości nie stanowiącej już jej własności. To uczestniczka ponosi ryzyko realizacji inwestycji na własnej nieruchomości. Brak wstrzymania decyzji nie skutkuje też nieodwracalnością skutków prawnych. Wzniesienie obiektu na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która następnie została uchylona przez sąd administracyjny nie wywołuje nieodwracalnych skutków prawnych. Prawo budowlanego zawiera unormowania, które umożliwiają przywrócenie stanu poprzedniego lub doprowadzenie wzniesionego obiektu do zgodności z porządkiem prawnym.
Skarżącej należy wyjaśnić, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy i nie uniemożliwia Sądowi ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji. Skarga zostanie merytorycznie rozpoznana po przeprowadzeniu rozprawy. Zarzuty skargi dotyczące prawidłowości wydanych przez organy decyzji nie mogły mieć jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku o ich wstrzymanie.