Uzasadnienie
B. B. i M. B. wnioskiem z dnia 25 marca 2011r. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazali, iż sytuacja ich rodziny jest trudna. Osiągane dochody pokrywają bieżące zobowiązania dotyczące opłat za mieszkanie oraz spłaty zaciągniętych kredytów. Do tych wydatków doliczyć należy również koszty wykupu lekarstw, które skarżący musi zażywać ze względu na przebyte choroby. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzą skarżący z synem i matką skarżącej. Rodzina posiada dwa mieszkania o pow. 59,1 m2 i 36,6 m2 oraz las o pow. 132 m2 zabudowany domkiem letniskowym. Wedle oświadczenia w mniejszym mieszkaniu przebywa matka skarżącej. Na dochody rodziny składają się: wynagrodzenie za pracę skarżącego w wysokości 2064 zł, zasiłek dla bezrobotnych skarżącej 890 zł oraz świadczenie rentowe matki skarżącej w kwocie 1200 zł.
Z przedłożonego na żądanie referendarza wyciągu z rachunków bankowych wynika, iż na dzień 3 stycznia 2011 saldo rachunku było ujemne do kwoty 3.4480,85 zł. Skarżący oświadczyli, iż nie posiadają rachunków na zakup lekarstw, przedstawili karty leczeń szpitalnych skarżącego. Skarżący oświadczyli, iż w marcu 2011r. syn podjął pracę i utracił status osoby bezrobotnej.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym.
Przyznanie prawa pomocy to w istocie "kredytowanie" kosztów postępowania z budżetu Państwa (czyli jest to dodatkowe obciążenie innych obywateli) i dlatego winno być udzielane wyjątkowo. W przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami.
Z oświadczenia skarżących oraz ze złożonych przez nich dokumentów wynika, że pozostają w trudnej sytuacji finansowej i na obecna chwilę nie posiadają środków na zapłatę wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Skarżący posiadają obecnie regularne źródła dochodu, jednak znaczne obciążenie koniecznością spłat zaciągniętych pożyczek powoduje, iż sytuacja finansowa nie ulega poprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.