Uzasadnienie
R. A. i T. A. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 stycznia 2011 r. nr [...], którym ten stwierdził uchybienie przez skarżących terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nakładającego grzywnę w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego pełniącego funkcje rekreacji indywidualnej, nietrwale związanego z gruntem, wybudowanego na działce nr [..] położonej w K. gm. K. W treści skargi R. i T. A. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi. Wniosek ten nie został uzasadniony, natomiast w uzasadnieniu skargi skarżący powołali się na swoją trudną sytuację materialną oraz uciążliwość nałożonej na nich grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie upada w razie wydania przez sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie, o czym stanowi art. 61 § 6 P.p.s.a.
Z treści powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu. W przedmiotowej sprawie na R. i T. A. nałożono grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki obiektu w wysokości 10000 zł. Niemniej, dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie może przesądzać sama przez się o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.. Tym bardziej, że funkcją grzywny w celu przymuszenia, jest właśnie stworzenie stanu ekonomicznego zagrożenia, które skłoni stronę, do wykonania nałożonego obowiązku. Ponadto skarżący mogą uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.