Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął prawidłowo wypełniony wniosek L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadniła trudną sytuacją finansową. Jak wynika z wniosku skarżąca z mężem i dwójką dzieci (w tym niepełnosprawną córką) zamieszkuje w mieszkaniu własnościowym o pow. 54,60 m2. Rodzina skarżącej utrzymuje się z wynagrodzenia skarżącej z tytułu umowy zlecenia oraz zasiłku dla bezrobotnych.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W tej sytuacji, należało wniosek skarżącej o przyznanie mu prawa pomocy rozważyć zgodnie z jego treścią, tj. w zakresie częściowym tylko odnośnie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z brzmieniem art. 262 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zatem do treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Zgodnie z art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem.
Osiągany przez skarżącą niski dochód w sytuacji gdy członkiem rodziny jest osoba niepełnosprawna stanowi okoliczność, która uniemożliwia, zdaniem referendarza sądowego, poniesienie przez skarżącą kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji