Uzasadnienie
A. J., K. J., G. O., D. P. i J. P. wnieśli skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2012 r.
Zarządzeniami z dnia 30 kwietnia 2012r. wezwano skarżących A. J. i K. J., G. O. oraz D. P. i J. P. do uiszczenia wpisów od skargi w kwocie po 500 zł (skarżących J. oraz P. solidarnie) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012r. Sąd odrzucił skargę A. J. i K. J. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm) zw. dalej p.p.s.a., a więc na tej podstawie, że skarżący nie uiścili wpisu od skargi.
Natomiast skarżący G. O. oraz D. i J. P. pismem z dnia 28 maja 2012r. wystąpili z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie ich od kosztów sądowych (k. 34). Zarządzeniami z dnia 14 czerwca 2012r. zarządzono doręczenie skarżącym urzędowego formularza PPF celem wypełnienia i nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k-38 i 39). Zarządzenia te zostały doręczone G. O. i J. P. w dnu 4 lipca 2012r. oraz D. P. w dniu 29 czerwca 2012r. (k-45, 46, 47). Wnioski o przyznanie prawa pomocy nie zostały uzupełnione.
W konsekwencji zarządzeniem z dnia 16 lipca 2012r. pozostawiono wniosek D. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k-48). Natomiast zarządzeniami z dnia 27 lipca 2012 r. pozostawiono bez rozpoznania wnioski J. P. i G. O. w tym przedmiocie (k. 50 i 51). Podstawą prawną dla pozostawienia ww. wniosków bez rozpoznania był przepis art. 257 p.p.s.a., stanowiący, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zarządzenia te doręczono skarżącym: J. P. – 8 sierpnia 2012 r. (k. 58), G. O. – 14sierpnia 2012 r.(k.
- 65) i D. P.- 19 lipca2012r.(k. 56).
Sprzeciw na zarządzenie z dnia 16 lipca 2012r.(k-59) wniosła skarżąca D. P. i zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2012r. wezwana została do uzupełnienia braków złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zawartego w sprzeciwie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k-59, k-70 i 89). Zarządzenie doręczono skarżącej D. P. w dniu 14 września 2012r. (k-106) - brak wniosku o przyznanie prawa pomocy po wniesieniu sprzeciwu również nie został uzupełniony. Konsekwencją powyższego było postanowienie z dnia 3 października 2012r, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D. P. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (k-113). Postanowienie z dnia z dnia 3 października 2012r. zostało doręczone skarżącej D. P. w dniu 22 października 2012r.(k-118).
W związku z powyższym kolejnymi zarządzeniami z dnia 6 listopada 2012r. w sprawie wezwano w/w skarżących do uiszczenia wpisów sądowych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania w tym przedmiocie doręczono G. O.- 21 listopada 2012 r. (k. 125) oraz D. P. – 26 listopada 2012 r. (k. 124) i J. P. – 27 listopada 2012 r. (k. 126).
Wskazać należy, że doręczenia zarządzeń dla G. O. i J. P. z dnia 14 czerwca 2012r. oraz z dnia 6 listopada 2012r. oraz dla G. O. z dnia 27 lipca 2012r. oraz zarządzenia z dnia 23 sierpnia 2012r. dla D. P. dokonano skutecznie na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a, ze względu na nieodebranie przesyłek w terminie awizowania. Doręczyciel pod adresem wskazanym w skardze nie zastał osób upoważnionych do odebrania korespondencji. W związku z tym przesyłki były dwukrotnie awizowane w skrzynce pocztowej adresatów i złożone w placówkach pocztowych.
Pomimo skutecznego doręczenia wezwań do uiszczenia wpisów, nie zostały one uiszczone. Brak uiszczenia wpisów sądowych od skarżących G. O. oraz od D. P. i J. P. potwierdzają notatki urzędowe Księgowego tut Sądu z dnia 28 grudnia 2012r.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji.