Uzasadnienie
Zaskarżonym do Sądu postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którym na podstawie art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (jedn. tekst Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) nałożono na A. F. karę w wysokości 50.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania części budynku położonego na działkach nr [...] przy ul. [...] w J..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, co do zgodności, będącego podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, przepisu art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (jedn. tekst Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm) z przepisem art. 2 i 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa ta zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą akt P 64/07 i nie została do dnia dzisiejszego rozpoznana.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Skoro rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku oceny zgodności z prawem przez Trybunał Konstytucyjny będącego podstawą rozstrzygnięcia przepisu art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, to należało orzec jak w sentencji postanowienia.