Uzasadnienie
R. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia 9 września 2002r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia M i J R. pozwolenia na budowę.
W dniu 25 kwietnia 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo skarżącej R. K., w którym skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy stanowi natomiast, że sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Uznając, iż cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest skuteczne oraz dopuszczalne, Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) oraz art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.
Nr 74, poz. 368 z późn. zm.).