Uzasadnienie
L. i J. R. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia 21 czerwca 2002r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na sklep spożywczo – przemysłowy, na działce nr [...] położonej w B. Na rozprawie w dniu 22 września 2005r. reprezentująca skarżących pełnomocnik procesowy radca prawny K. B., z substytucji ustanowionego w sprawie pełnomocnika radcy prawnego B. M., cofnęła skargę, uzasadniając, iż działalność gospodarcza w przedmiotowym obiekcie nie jest już prowadzona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei przepisy art. 161 § 1 pkt 1 przewiduje, że sad wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi było skuteczne, albowiem nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie okoliczności objęte dyspozycją cytowanego wyżej art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego postępowanie należało umorzyć, na podstawie art. 161 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.