Uzasadnienie
W dniu 12 października 2000 r. D. Ś. wniósł skargę na wskazaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w imieniu W. Ś..
Pismem z dnia 1 kwietnia 2004 r. Sąd wezwał skarżącego W. Ś. do podpisania skargi lub przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego D. Ś., pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2004 r. Skarżący skargi nie podpisał. Nie przedstawił także prawidłowego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuci skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) każde pismo strony powinno zawierać między innymi podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sąd wskazał, iż stosownie do art. 35 § 1 cyt. wyżej ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Skarżący mimo wezwania Sądu skargi nie podpisał, nie przedstawił także pełnomocnictwa udzielonego D. Ś., wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.