Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2001r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art.134 K.p.a. w zw. z art.127 § 3 i art.129 § 1 i 2 K.p.a. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ administracji stwierdził, że jego decyzja z dnia 5 lutego 2001 r. pozbawiająca Z. S. uprawnień wdowy po kombatancie jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru została doręczona w dniu 8 lutego 200Ir. Natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy noszący datę 28.05.2001r. został nadany w tym samym dniu, a termin do jego złożenia wynosił 14 dni, Strona wystąpiła zatem do organu z przekroczeniem ustawowego terminu.
Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Z. S. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w jej przekonaniu nie uchybiła terminowi, gdyż w dniu 16 lutego 2001r. sporządziła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po otrzymaniu pisma Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 17 kwietnia 200lr., nr [...] sporządziła kolejne odwołanie w dniu 28 maja 2001r., które zostało potraktowane jako złożone z uchybieniem terminu. Na dowód tych faktów skarżąca dołączyła kopie swoich pism z dnia 16 lutego 2001r. i 28 maja 2001r. oraz kopie potwierdzeń nadania w tym okresie przesyłek poleconych kierowanych do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
W odpowiedzi na tę skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie powtarzając swoją wcześniejszą argumentację, w żadnym zakresie nie ustosunkowując się do zarzutów strony o wcześniejszym wystąpieniu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270).
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia organu administracji stanowił art.134 K.p.a. określający, że "organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do uiszczenia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne".
Z postanowień zacytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. W związku z tym okoliczności przemawiające za jego podjęciem powinny być dokładnie ustalone oraz udowodnione.
W rozpatrywanym przypadku Z. S. skierowała do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych dwa pisma. Pierwsze z dnia 16 lutego 2001r. o nazwie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, oraz drugie nazwane odwołaniem z dnia 28 maja 2001 r.
Z akt administracyjnych wynika, że za podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu przyjęto pismo adresowane w dniu 28 maja 2001r. Natomiast pominięto całkowitym milczeniem fakt nadania przez skarżącą pisma z dnia 16 lutego 2001r., które nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 20 lutego 2001r., z zachowaniem terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Nawet jeżeli przyjąć założenie, że pismo z dnia 16 lutego 2001r. nie było znane organowi administracji z przyczyn niezależnych od niego w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia, to na pewno jego treść była znana najpóźniej w dacie sporządzenia odpowiedzi na skargę. Mimo to organ administracji w żaden sposób się do niego nie ustosunkował oraz nie ocenił. Takie postępowanie organu administracji stanowi istotne naruszenie postanowień art.7 i 77 K.p.a. zobowiązujących organy administracji do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego i mogło mieć wpływ na treść podjętego rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji powinien ustosunkować się do zarzutu wcześniejszego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie podjąć stosowne rozstrzygnięcie.
Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270), określającego, czy i w jakim zakresie zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Rozstrzygnięcie takie jest bowiem zdaniem Sądu obligatoryjne tylko w takim przypadku, gdy zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie nadaje się ze swej istoty do wykonania oraz gdy przepis szczególny nie wyklucza jej wykonalności z mocy samego prawa do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi przez sąd. Skoro zatem zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie o uchybieniu terminu w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich nie nadaje się w żadnej mierze do wykonania, to całkowicie bezprzedmiotowe było orzekanie o możliwości wykonania decyzji w trybie art.152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponieważ art.97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, to wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącej na podstawie art.55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz.368 z późn. zm.).