Uzasadnienie
W piśmie z 25 lutego 2014 r. (data wpływu wniosku do sądu) A. J. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy. W tej sytuacji, wraz z pismem z 5 marca 2014 r. doręczono wnioskodawcy urzędowy formularz PPF stosowany w sądach administracyjnych i zobowiązano go do jego wypełnienia i podpisania oraz nadesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi na to wezwanie wnioskodawca przysłał do sądu formularz częściowo wypełniony (data wpływu do sądu: 25 marca 2014 r.), tj. w zakresie rubryk nr 1, 2 i 4, zawierających oznaczenie sądu, do którego wniosek jest kierowany, dane wnioskodawcy i zakres żądania. Wniosek w szczególności nie zawierał podpisu wnioskodawcy. W tej sytuacji, referendarz ponownie wezwał wnioskodawcę, tym razem, do uzupełnienia braków formalnych wniosku złożonego na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Wezwanie wraz z formularzem PPF doręczono wnioskodawcy 13 maja 2014 r. W wyznaczonym terminie (tj. do 20 maja 2014 r.) wnioskodawca nie wykonał powyższego zarządzenia.
W zarządzeniu z 11 czerwca 2014 r. referendarz sądowy WSA pozostawił wniosek A. J., złożony na urzędowym formularzu PPF, bez rozpoznania. Od tego zarządzenia wnioskodawca złożył sprzeciw, nie formułując zarzutów w stosunku do wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 – tekst jedn. ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), zarządzenie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega rozpatrzeniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Stosownie do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zatem w myśl powołanego przepisu warunkiem koniecznym rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu oraz prawidłowe wypełnienie.
Jak wynika z okoliczności sprawy, skarżący, pomimo wezwania i prawidłowego pouczenia, nie uzupełnił braków wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF, nie wypełnił oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a w szczególności, nie podpisał wniosku.
Skutkiem zaś takiego zaniechania jest konieczność pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 P.p.s.a.