Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2008 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z 5 maja 2000 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd na stronie 8 opisując treść znajdującej się w aktach administracyjnych umowy zawartej w dniu 8 czerwca 1992 r. przez skarżących i A. wskazując na jej § 5 stwierdził: "Strony ustaliły w niej również, że do czasu przeniesienia prawa użytkowania wieczystego skarżący jako "właściciele pawilonu" w okresie budowy i od dnia objęcia terenu w posiadanie będą uiszczać opłatę roczną z tytułu zajęcia terenu w wysokości urzędowych stawek ponoszonych przez A., a stosunek prawny łączący ich w tym okresie odpowiadać będzie umowie dzierżawy"
Po uprawomocnieniu się wyroku skarżący wystąpił z wnioskiem o sprostowanie uzasadnienia w części odnoszącej się do użytego sformułowania, że "stosunek prawny łączący ich w tym okresie odpowiadać będzie umowie dzierżawy":. W uzasadnieniu skarżący twierdzi, że nie jest "dzierżawcą", a zawarta umowa nie miała takiego charakteru prawnego jakie przypisał mu sąd w sporządzonym uzasadnieniu. Wskazał, że umowa z dnia 8 czerwca 1992 r. jest umową zobowiązująca sprzedawcę do zawarcia umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego gruntu na nabywców konstrukcji żelbetowej bez żadnych warunków "dzierżawy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Żądanie skarżącego wyeliminowania z treści uzasadnienia sformułowania odnoszącego się do dokonanej przez Sąd oceny stosunku prawnego łączącego w pewnym okresie czasu strony umowy nie może podlegać zmianie czy skorygowaniu w trybie powołanego przepisu. Nie jest to bowiem niedokładność, czy oczywista omyłka i z tych względów wniosek nie jest zasadny.
Wyjaśnić jednak trzeba, że przedmiotem rozpoznawanej przez Sąd sprawy nie były wzajemne roszczenia stron umowy z dnia 8 czerwca 1992 r., lecz zgodność z prawem wydanych przez organy decyzji administracyjnych. Źródłem ewentualnych wzajemnych roszczeń stron umowy nie może być ani wyrok z dnia 29 stycznia 2008 r., ani sporządzone do niego uzasadnienie, lecz sama umowa. Jeżeli strony umowy nie są zgodne co do jej zapisów i zasadności wynikających z niej roszczeń to powinny poddać swój spór pod rozstrzygnięcie sądu powszechnego w drodze odpowiedniego dla okoliczności sprawy powództwa.