Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 maja 2012r. T. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku wskazał, iż jest emerytem i wraz z żoną pomaga w utrzymaniu wnuczki, gdyż zarobki matki dziewczynki są bardzo skromne. Ponadto dziewczynka uczęszcza do szkoły muzycznej, w której są dodatkowe opłaty. Wnioskodawca wskazał, że opłaty za mieszkanie o pow. 72 m2 są także bardzo wysokie.
W odpowiedzi na wezwanie o przedłożenie dodatkowych dokumentów i złożenie oświadczeń wnioskodawca wskazał, że wraz z żoną nie posiada żadnych rachunków bankowych, córka na wnuczkę nie otrzymuje alimentów, posiada wnioskodawca samochód osobowy Skoda Fabia o wartości 14 600 zł. Z załączonych dokumentów wynika, że wnioskodawca otrzymuje emeryturę w wysokości 3415,31 zł, jego żona w wysokości 1973,54 zł, zaś córka wynagrodzenie w kwocie 2448,01 zł. Opłaty mieszkaniowe są wysokie i w lutym wyniosły 859,14 zł, a w marcu 951,71 zł. Wyliczając wysokość koniecznych opłat miesięcznych skarżący podał kwotę 2102 zł.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy).
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Miesięczne dochody rodziny skarżącego wynoszą 7836 zł na cztery osoby. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącego stać na poniesienie wszelkich kosztów, które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego z bieżących dochodów. Składając skargę i inicjując postępowanie sądowe skarżący musi liczyć się z kosztami takiego postępowania.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.