Uzasadnienie
A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 12 lutego 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję własną z dnia 20 września 2019 r., o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano stronę skarżącą do uzupełniania braku formalnego wniesionej przez nią skargi poprzez podanie numeru PESEL. W wezwaniu również zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia oraz zobowiązanie zostały doręczone skarżącej osobiście w dniu 15 maja 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Wymienione elementy pisma (w tym numer PESEL strony skarżącej) stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Ponadto, stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Na podstawie art. 220 § 3 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz uiszczenie stosownego wpisu. Jednocześnie została ona pouczona o terminie wykonania wezwań i skutkach uchybienia nałożonym obowiązkom w wyznaczonym terminie. Wobec skutecznego doręczenia wezwań w dniu 15 maja 2020 r. termin na uzupełnienie braków formalnych upływał w dniu 22 maja 2020 r.
Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), zwanej dalej ustawą COVID-19, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Pomimo tego, że ww. przepis wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych, obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to sąd przyjął, że doręczenia dokonane od tej daty nie spowodowały rozpoczęcia biegu terminu. Ze względu na doręczenie skarżącej wezwań w dniu 15 maja 2020 r. termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i uzupełnienie jej braków nie rozpoczął w ogóle biegu.
Dopiero wejście w życie z dniem 16 maja 2020 r. ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875) spowodowało rozpoczęcie biegu przedmiotowego terminu. Przy czym art. 68 ust. 6 powołanej wyżej ustawy stanowi, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46 (ustawa COVID-19), których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosownie zaś do art. 76 in principio ustawa ta weszła w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. w dniu 16 maja 2020 r., co oznacza, że bieg terminu dla skarżącej rozpoczął się w dniu 24 czerwca 2020 r.
W realiach niniejszej sprawy przyjąć należało, że upływ 7 – dniowego terminu do wykonania zarządzeń sądu nastąpił w dniu 1 czerwca 2020 r. (dzień 31 maja 2020 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy).
Jak wynika z akt sprawy w tym czasie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, jak również nie uiściła stosownego wpisu, co potwierdza notatka urzędowa z dnia 9 lipca 2020 r. Braki te natomiast uniemożliwiają nadanie wniesionej skardze dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.