Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 9 września 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 263/20

Uzasadnienie

B.M. i J.M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 3 lutego 2020 r. orzekającą o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z 30 grudnia 2019 r. nr [...] i odmowie ustalenia na rzecz B.M. i J.M. środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w miejscowości S.", obręb [...], przy ul. [...].

Skarga została wniesiona w następującym stanie sprawy:

Wnioskiem z 30 października 2019 r. skarżący zwrócili się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w miejscowości S.". Do wniosku dołączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, z której wynikało, że plan inwestycyjny zakłada realizacje następujących obiektów i urządzeń:

dwóch podziemnych zbiorników paliw płynnych o pojemności 2 x 60 m3;

jednego podziemnego zbiornika gazu LPG o pojemności do 20 m3;

wiaty nad dystrybutorami paliw;

dwóch dystrybutorów do tankowania paliw płynnych (ON i benzyny), w tym jeden o podwyższonej wydajności 70 l/min (ON);

jednego dystrybutora do tankowania LPG; 1 budowę budynku stacji (sklepu);

odkurzacza samochodowego;

studzienki nalewowej;

dróg wewnętrznych i parkingów oraz chodników;

separatorów koalescencyjnych do podczyszczania wód opadowych;

budowę instalacji energetycznych, wodno-kanalizacyjnych, teletechnicznych, klimatyzacyjnych, grzewczych oraz oświetlenia terenu.

Jednocześnie do akt trafiła opinia Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego z 28 listopada 2019 r., z której wynika, że działka nr [...], obr. [...], na której planowana jest realizacja przedsięwzięcia, jest objęta zapisami miejscowego planu zwania przestrzennego, przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z 27 września 2006 r. (dalej: plan miejscowy). Nieruchomość, której dotyczy wniosek jest położona na terenie o funkcjach: tereny urządzeń komunikacji - parkingi, garaże ([...]) oraz tereny mieszkaniowe wielorodzinne ([...]). Zgodnie z treścią ww. opinii, realizacja inwestycji objętej wnioskiem nie jest możliwa na terenie [...], na którym zlokalizowana jest część działki nr [...], co powoduje zaistnienie stanu niezgodności planowanego przedsięwzięcia z planem miejscowym.

Podstawowym przeznaczeniem terenu [...] są tereny urządzeń komunikacji, których ustala się lokalizację parkingów i garaży. Należy zaznaczyć, że karta terenu numer [...] zawiera ustalenia dla kliku terenów, nie tylko dla terenu [...]. Zgodnie z jej zapisami dotyczącymi zasad i ochrony kształtowania ładu przestrzennego dopuszcza się przekształcenie terenu urządzeń komunikacji na teren usług, pod warunkiem scalenia wszystkich działek. Dla tego terenu obowiązują wówczas ustalenia jak na karcie terenu usług numer [...]. Zaznaczył organ I instancji, że z zapisów szczegółowych wynika, że możliwość przekształcenia terenu urządzeń komunikacji na teren usługowy nie dotyczy każdego z terenów [...]. Dopuszczenie to nie obejmuje także terenu [...], na którym zlokalizowana jest część wnioskowanej działki nr ew. [...] w związku z czym, budowa stacji paliw nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...]".

Ponadto, zgodnie z definicją "usług nieuciążliwych" zawartą w rozdziale 1 § 4 ust. 3 pkt 17 w/w planu miejscowego na całym obszarze objętym planem wyklucza się lokalizację stacji paliw. Wyjątek stanowi teren oznaczony na rysunku planu symbolem [...], na którym to dopuszcza się prowadzenie działalności związanej z obsługą samochodów i dystrybucją paliw.

Zgodnie z zapisami ogólnymi planu miejscowego poprzez pojęcie "usług nieuciążliwych" należy rozumieć usługi, których funkcjonowanie nie powoduje m.in. przekroczenia żadnego z parametrów dopuszczalnego poziomu szkodliwych lub uciążliwych oddziaływań na środowisko poza zajmowanym obiektem, nie jest źródłem szkodliwych odpadów, nie powoduje nieodwracalnych zmian w środowisku przyrodniczym w obrębie zajmowanej działki i w żaden inny znaczący sposób nie pogarsza warunków użytkowania terenów sąsiadujących. Ponadto plan wskazuje, jakiego typu usługi zaliczane są do "usług nieuciążliwych", czyli:

1. • usługi w zakresie ogólnie przyjętego handlu detalicznego, z wyjątkiem handlu samochodami i motocyklami na otwartej przestrzeni (usługi typu auto-komis);
2. • usługi rzemiosła poza warsztatami obsługi samochodów, myjniami i stacjami paliw;
3. • usługi gastronomiczne;
4. • usługi łączności, informacji i pocztowe;
5. • usługi biurowe, pośrednictwa finansowego, prawne, administracyjne, z wyjątkiem usług pogrzebowych;
6. • usługi ochrony zdrowia i opieki społecznej, medyczne, poza szpitalami i obiektami lecznictwa zamkniętego;
7. • usługi związane z rekreacją i wypoczynkiem, turystyką i sportem oraz usługi w zakresie obsługi ruchu turystycznego;

6/8

1. • usługi kultu religijnego, kultury i rozrywki;
2. • usługi w zakresie prania, czyszczenia, sprzątania budynków, fryzjerskie, kosmetyczne;
3. • usługi w zakresie administracji i bezpieczeństwa publicznego;
4. • usługi nauki i oświaty;
5. • inne usługi nieuciążliwe.

Zawiadomieniem z 12 grudnia 2019 r. organ pierwszej instancji poinformował inwestorów o uzyskaniu stanowiska urbanistycznego, przedstawiającego brak zgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia na terenie planowanych działek geodezyjnych z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W w/w piśmie wskazano również przesłanki prawne wynikające z treści art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz art. 10 § 1 k.p.a. wraz z podaniem 7-dniowego terminu dla zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia do zebranych dowodów i materiałów. W dniu 23 grudnia 2019 r. inwestor zapoznał się aktami sprawy w siedzibie Urzędu Miejskiego. W wyznaczonym terminie nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski.

Z uwagi na fakt, iż lokalizacja planowanej inwestycji w obszarze działki nr ew. [...] w miejscowości S., obręb [...] nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 27.09.2006 roku (publikacja Dz. U. Woj. Nr 48, poz. 724 la 23.02.2007 roku) organ I instancji odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w miejscowości S." obręb [...] przy ulicy [...] z przyczyn znajdujących oparcie w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Wobec wniesienia odwołania sprawa stała się przedmiotem orzekania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z 3 lutego 2020 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i orzekło o odmowie ustalenia na rzecz B.M. i J.M. środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn: "Budowa stacji pali wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w miejscowości S.", obręb 10, przy ul. [...].

Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji winna zostać uchylona z uwagi na naruszenie art. 29 k.p.a., które odnosi się do określenia podmiotów, które mogą brać udział w postępowaniu administracyjnym. Dodał organ odwoławczy, że orzeczenie merytoryczne w sprawie musiało być takie same, jak rozstrzygnięcie organu I instancji z uwagi na brak zgodności przedsięwzięcia objętego wnioskiem B.M. i J.M. z zapisami planu miejscowego.

W pierwszej kolejności Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 29 k.p.a. stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Podkreślono, że podmiotem o którym mowa w tym przepisie nie jest spółka cywilna. Nadto wydanie decyzji w stosunku do spółki cywilnej jest wadą kwalifikowaną, która może powodować nieważność wydanego orzeczenia. Podmiotem praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej mogą być co najwyżej wspólnicy spółki cywilnej, będący osobami fizycznymi. Sposób sformułowania przez Prezydenta Miasta sentencji oraz rozdzielnika wydanej decyzji, w których wskazano, że jest ona wydawana na wniosek "pełnomocnika A." sugeruje, że została ona skierowana do spółki cywilnej. Kolegium dokonując analizy treści złożonego do sprawy pełnomocnictwa, jak i wniesionego odwołania uznało, że pełnomocnik działa w imieniu dwóch osób fizycznych.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy Kolegium wskazało, ze podstawą działania w sprawie jest ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081), dalej o.o.ś. Zaznaczyło przy tym, że jedną z możliwych podstaw odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia jest niezgodność tego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli pan ten został uchwalony. Wynika to z treści przepisu art. 80 ust. 2 o.o.ś.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło zasadność rozstrzygnięcia organu I instancji, jednakże z innych względów, niż wskazane uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego o niezgodności planowanego przedsięwzięcia z planem miejscowym świadczą następujące okoliczności:

1. 1. zgodnie z § 7 ust. 6 zd. 2 planu miejscowego, odnoszącego się do wszystkich jednostek planistycznych objętych tym opracowaniem (w tym również do jednostek [...] oraz [...]) "uciążliwość prowadzonej działalności winna zamykać się w granicach terenów, których prowadzący działalność posiada tytuł prawny". Zgodnie z informacjami zawartymi karcie informacyjnej przedsięwzięcia, dotyczącymi emisji do powietrza oraz rozprzestrzeniania się hałasu, oddziaływanie inwestycji będzie wykraczać poza granice działki nr [...] obr. [...] Miasta. Oznacza to więc, że uciążliwość prowadzonej działalności nie będzie zamykała się granicach działki objętej wnioskiem. Powyższe zostało potwierdzone na mapie złożonej przez pełnomocnika wnioskodawców, przy okazji uzupełniania braków formalnych wniosku;
2. 2. wbrew informacjom zawartym w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, planowane zamierzenie byłoby położone nie wyłącznie na terenie oznaczonym symbolem [...], lecz również terenie [...], na co wskazał organ pierwszej instancji. Prezydent Miasta nie nadał jednakże powyższej okoliczności jakiegokolwiek znaczenia prawnego. Kolegium wskazuje, że na terenie oznaczonym symbolem [...] (a więc na części działki [...]) dopuszcza się lokalizację usług nieuciążliwych w parterach budynków mieszkalnych, a nadto dopuszcza się lokalizację tymczasowych obiektów usługowo - handlowych. Zapisy planu dotyczące jednostki planistycznej nie zezwalają więc na realizację zabudowy związanej ze świadczeniem usług innych niż usługi nieuciążliwe, bądź usługi tymczasowe. Z powyższego wywieść należy, na części działki nr [...], położonej na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbol [...], realizacja stacji paliw płynnych nie jest możliwa. Zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 17 planu miejscowego stacje paliw wyraźnie zostały wyłączone z katalogu usług nieuciążliwych, będąc a contrario usługami o innych charakterze;
3. 3. w kontekście powyższego Kolegium również wskazało, że nieprecyzyjne i niejednoznaczne postanowienie planu miejscowego odnoszące się do jednostki planistycznej [...] dotyczące scalania, z pewnością nie odnosi się do jednostki [...], na co z resztą zwracają uwagę sami odwołujący się w złożonym środku zaskarżenia. B.M. i J.M. podnoszą bowiem, że warunek związany ze scalaniem obejmuje tereny wskazane w jednostce "01 przeznaczenie", a więc tereny [...]-[...] i [...].
4. 4. również a contrario można przyjąć, że skoro prowadzenie działalności związanej ze sprzedażą paliw wyraźnie dopuszczono wyłącznie w jednej jednostce planistycznej ([...]), to na pozostałym terenie działalność taka nie jest dozwolona.

Biorąc pod uwagę powyższe Kolegium stwierdziło, że B.M. J.M. nie może podlegać uwzględnieniu w sprawie zaszła bowiem przesłanka negatywna, polegająca na braku zgodności przedsięwzięcia objętego wnioskiem z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niezależnie od powyższego Kolegium wskazało również, iż zgodnie z powszechnie przyjętym poglądem, procedowanie w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko oraz określania konkretnych warunków w zakresie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest bezprzedmiotowe. Następująca w drodze decyzji odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań z uwagi na niezgodność z planem nie wymaga zatem ani wyczerpania trybu wstępnego (art. 61-65 ustawy o.o.ś.), ani sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko oraz dokonania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na zasadach określonych w art. 77-79 tej ustawy (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2628/11 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 22 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Go 193/13, oba opubl. j/w). Nie jest również konieczne zapewnienie udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu.

We wniesionej skardze zarzucono naruszenie:

prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 61-65 i art. 77-79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przez błędne niezastosowanie powyższych przepisów do rozpatrzenia sprawy, na skutek wadliwego przyjęcia, iż w sprawie zaszła przesłanka negatywna, polegająca na braku zgodności przedsięwzięcia objętego wnioskiem stron postępowania B.M. i J.M., z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

naruszenie przepisów prawa miejscowego - uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 27 września 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" -w zakresie rozdziału III dotyczącego "karty terenu numer: 03" i "karty terenu numer: 09" - przez błędną wykładnię powyższych przepisów prawa miejscowego;

naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. poprzez brak należytego zastosowania powyższych przepisów w toku prowadzonego postępowania i w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie decyzji w całości organu I instancji Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2019 r.

Zarzucili w pierwszej kolejności, że niezgodna z ustaleniami Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (KIP) jest własna ocena Samorządowego Kolegium Odwoławcze zgodnie z którą oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia będzie wykraczać poza granice działki nr [...], obręb [...], Miasta, w zakresie dotyczącym emisji do powietrza oraz rozpowszechniania się hałasu.

Zdaniem skarżących planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest wyłącznie w granicach działki nr [...] w miejscowości S., obręb [...], przy ul. [...], a tym samym wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...].

Dowodem na zlokalizowanie planowanego przedsięwzięcia wyłącznie w granicach działki nr [...] i wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...] jest projekt zagospodarowania terenu inwestycji "Budowa Stacji Paliw wraz z Infrastrukturą Techniczną w S. przy ul. [...]" sporządzony przez Pracownię Architektoniczną B. Na powyższym projekcie wszystkie obiekty budowlane (budynki i budowle) są zlokalizowane wyłącznie na części działki nr [...], która to część znajduje się wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...],

Na części działki nr [...] znajdującej się wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...] na podstawie projektu znajdują się:

pawilon sklepowy, wiata, myjnia CW, śmietnik, zbiorniki paliwa podziemne, studzienka nalewowa, zbiornik LPG podziemny, butle z gazem, odkurzacz, znak cenowy - [...], myjnia [...]., kontener na szlam.

Powyższe wszystkie obiekty budowlane (budynki i budowle) są wyłącznie zlokalizowane na części działki nr [...], która to część znajduje się wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...]i stanowią razem stację paliw wraz z infrastrukturą techniczną, która to stacja paliw może funkcjonować samodzielnie bez żadnej potrzeby korzystania z obiektu budowlanego (budynku i budowli) znajdującego się poza powyższą częścią działki nr [...], która to część znajduje się wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...].

Powyższe wszystkie obiekty budowlane (budynki i budowle) nie znajdują się w jednostce planistycznej oznaczonej symbolem [...]i nie została przekroczona linia rozgraniczająca jednostki planistyczne o różnym przeznaczeniu, tj. linia rozgraniczająca jednostki planistyczne oznaczone symbolem [...] i symbolem [...].

Zaplanowana droga pożarowa wraz z miejscami parkingowymi dla mieszkańców sąsiedniego w stosunku do planowanej stacji paliw wielopiętrowego budynku wielolokalowego stanowi w istocie docelową drogę pożarową, zaplanowaną zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, w szczególności zgodnie z odpowiednimi przepisami w zakresie odległości drogi pożarowej od budynku mieszkaniowego (od ściany z oknami).

W związku z powyższym, zaplanowana droga pożarowa pełni funkcje docelowej drogi pożarowej zgodnej z obowiązującymi przepisami prawnymi dla budynków znajdujących się wzdłuż tejże drogi pożarowej oraz funkcje drogi prowadzącej do parkingu mieszkańców wielopiętrowego budynku wielolokalowego wraz z miejscami parkingowymi dla tychże mieszkańców.

Zaplanowana droga pożarowa pełni tylko funkcję pomocniczą, jako droga serwisowa dla planowanej stacji paliw. Planowana stacja paliw może funkcjonować samodzielnie bez funkcji serwisowej planowanej drogi pożarowej.

W konsekwencji powyższego, planowana droga pożarowa znajdująca się na części działki nr [...], która to część znajduje się poza granicami jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...], tj. w granicach innej jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...], nie stanowi o fakcie, iż planowane przedsięwzięcie stacji paliw nie znajduje się wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...].

Podkreślili skarżący, że postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zabraniają lokalizacji dróg dojazdowych w jednostce planistycznej oznaczonej symbolem [...], które obsługują miejsca parkingowe i stanowią element uzupełniający każdej zabudowy.

Droga pożarowa w projekcie zagospodarowania terenu inwestycji "Budowa stacji paliw wraz z infrastrukturą techniczną w S. przy ul. [...]" została zaprojektowana dla dobra mieszkańców pobliskiej zabudowy mieszkaniowej, jako element wewnętrznego układu drogowego, w taki sposób, aby przedmiotowy element wewnętrznego układu drogowego (droga pożarowa) obsługiwał również zaprojektowane miejsca postojowe przeznaczone dla mieszkańców pobliskiej zabudowy mieszkaniowej.

Zaznaczyli skarżący, że na podstawie obliczeń znajdujących się w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia (KIP) w zakresie substancji znajdujących się w powietrzu atmosferycznym, wynika jasno i wyraźnie, iż dopuszczalne wartości odniesienia substancji w powietrzu atmosferycznym poza granicami terenu planowanego przedsięwzięcia będą dotrzymane i nie przekroczą terenu planowanego przedsięwzięcia. Również z obliczeń znajdujących się w KIP w zakresie poziomu hałasu, można stwierdzić, że poziom hałasu zamyka się na działce nr [...] w granicach części planowanego przedsięwzięcia.

Na podstawie wyników obliczeń rozprzestrzeniania się hałasu stwierdzono, iż przy zakładanych rozwiązaniach projektowych, na obszarach chronionych akustycznie hałas emitowany z terenu planowanej stacji paliw nie będzie powodował przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu.

W związku z powyższym poziom hałasu nie przekroczy 55 dB w ciągu dnia, zaś w porze nocnej nie przekroczy 45 dB, co jest zgodne z Polskimi Normami poziomu hałasu.

Powyższe oznacza, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z odpowiednimi Polskimi Normami w zakresie oddziaływania dotyczącego emisji do powietrza oraz rozpowszechniania się hałasu.

Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykonało błędną własną ocenę oddziaływania dotyczącego emisji do powietrza oraz rozpowszechniania się hałasu i w konsekwencji powyższej błędnej własnej oceny również błędnie uznało, iż planowane przedsięwzięcie budowy stacji paliw jest niezgodne z § 7 ust. 6 zdanie 2 planu miejscowego, zgodnie z treścią którego "uciążliwość prowadzonej działalności winna zamykać się w granicach terenów, do których prowadzący działalność posiada tytułu prawny."

Niezgodna ze stanem faktycznym na podstawie dowodów zgromadzonych w sprawie jest własna ocena Kolegium, że planowane przedsięwzięcie byłoby położone nie wyłącznie na terenie oznaczonym symbolem [...], lecz również na terenie [...].

W konsekwencji powyższej niezgodnej ze stanem faktycznym na podstawie dowodów zgromadzonych w sprawie, własnej oceny SKO, że planowane przedsięwzięcie byłoby położone nie wyłącznie na terenie oznaczonym symbolem [...], lecz również na terenie [...]., błędne jest dalsze wnioskowanie organu odwoławczego, że na części działki [...], położonej na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...], planowana jest realizacja przedsięwzięcia stacji paliw.

W konsekwencji powyższego faktu o zlokalizowaniu planowanego przedsięwzięcia wyłącznie na części działki nr [...], która to część znajduje się wyłącznie w granicach jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...], przytoczenie przez organ odwoławczy poniższych wskazań, że:

na terenie oznaczonym symbolem [...], tj. na części działki nr [...], dopuszcza się lokalizację usług nieuciążliwych w parterach budynków mieszkaniowych, a nadto dopuszcza się lokalizację tymczasowych obiektów usługowo-handlowych;

zapisy planu miejscowego dotyczące jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...] nie zezwalają na realizację zabudowy związanej ze świadczeniem usług innych niż usługi nieuciążliwe, bądź usługi tymczasowe;

na części działki nr [...], położonej na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...], realizacja stacji paliw płynnych nie jest możliwa;

są nie istotne dla rozpatrzenia wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, zgodnie z wnioskiem stron w przedmiotowym postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając zaskarżoną decyzję poprzez wskazanie, "że nieprecyzyjne i niejednoznaczne postanowienie planu miejscowego odnoszące się do jednostki planistycznej [...] dotyczące scalania, z pewnością nie odnosi się do jednostki [...]", nie przedstawiło powyższym stwierdzeniem żadnej okoliczności, która stanowiłaby lub nawet mogłaby stanowić uzasadnienie dla podjęcia zaskarżonej decyzji z dnia 3 lutego 2020 roku.

Powyższe nie przedstawienie żadnej okoliczności, która stanowiłaby lub nawet mogłaby stanowić uzasadnienie dla podjęcia zaskarżonej decyzji wynika z faktu, iż planowane przedsięwzięcie budowy stacji paliw jest realizowane wyłącznie w jednostce planistycznej oznaczonej symbolem [...] i nie jest realizowane w jednostce planistycznej oznaczonej symbolem [...].

Na podstawie "karty terenu numer: 09" - tereny urządzeń komunikacji - parkingi, garaże, z rozdziału III miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 27 września 2006 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", jednostka planistyczna oznaczona symbolem [...] należy do "karty terenu numer: 09" - tereny urządzeń komunikacji - parkingi, garaże.

W punkcie 2 "Zasady Ochrony i Kształtowania Ładu Przestrzennego" w zakresie określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów powyższej "karty terenu numer: 09", znajduje się następujące poniżej postanowienie:

"- pod warunkiem scalenia wszystkich działek dopuszcza się przekształcenie terenu urządzeń komunikacji na teren usług. Obowiązują wówczas zapisy jak w karcie (dot. terenów usług) nr 3".

Powyższe postanowienie stwierdza również bez żadnych ograniczeń, iż po wypełnieniu warunku scalenia wszystkich działek obowiązują wówczas zapisy jak w karcie (dot. terenów usług) nr 3 bez żadnych wyłączeń i ograniczeń w zakresie usług możliwych do planowania, jak dla każdej jednostki planistycznej oznaczonej symbolem wymienionym w punkcie 01 Przeznaczenie "karty terenu numer: 03" - tereny usługowe, w szczególności jak dla jednostki planistycznej oznaczonej symbolem [...].".

W związku z powyższym skoro przedmiotowa działka nr [...] została scalona, to tym samym na podstawie powyższych postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi ona działkę przeznaczoną pod tereny usług bez żadnych ograniczeń i wyłączeń w tym zakresie.

Powyższy fakt został w szczególności potwierdzony przez Urząd Miejski pismem z 18 marca 2009 r., gdzie potwierdzono, iż scalenie wszystkich działek (działka nr [...], część działki nr [...]oraz część działki nr [...]) objętych terenem oznaczonym jako [...] umożliwia przekształcenie terenu urządzeń komunikacji na teren usług.

W konsekwencji powyższego scalenia, działka nr [...] stała się działką do której odnosi się postanowienia "karty terenu numer: 03" tereny usługowe z rozdziału III miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia 27 września 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]".

Działka nr [...] stała się działką do której odnoszą się postanowienia "karty terenu numer: 03" tereny usługowe bez żadnych ograniczeń i wyłączeń, poza nakazem, zgodnie z którym budowę, rozbudowę należy kształtować w dostosowaniu do form i wysokości zabudowy zlokalizowanej w najbliższym otoczeniu.

W konsekwencji braku ograniczeń i wyłączeń, poza powyższym nakazem, na działce nr [...]po jej scaleniu dopuszcza się prowadzenie działalności związanej z obsługą samochodów, dystrybucją paliw, tak jak dla terenu oznaczonego jako jednostka planistyczna symbolem [...]. Zatem dopuszczona jest budowa stacji paliw na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Przedsięwzięcie budowy stacji paliw stanowi planowaną inwestycję zgodną z postanowieniem "karty terenu numer: 03" tereny usługowe w zakresie nakazu, zgodnie z którym budowę, rozbudowę należy kształtować w dostosowaniu do form i wysokości zabudowy zlokalizowanej w najbliższym otoczeniu.

Najbliższym otoczeniem planowanego przedsięwzięcia budowy stacji paliw jest wielopiętrowy (jedenaście pięter) budynek wielolokalowy oraz budynek parterowy, w którym obecnie znajduje się sklep "[...]".

W związku z powyższym planowane przedsięwzięcie budowy stacji paliw (parterowej) zostało zaplanowane w dostosowaniu planowanej inwestycji do nakazu z postanowienia "karty terenu numer: 03" tereny usługowe, zgodnie z którym budowę, rozbudowę należy kształtować w dostosowaniu do form i wysokości zabudowy zlokalizowanej w najbliższym otoczeniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając zaskarżoną decyzję poprzez wskazanie na zasadzie rozumowania a contrario, że skoro prowadzenie działalności związanej ze sprzedażą paliw wyraźnie dopuszczono wyłącznie w jednej jednostce planistycznej oznaczonej symbolem [...], to na pozostałym terenie działalność związana ze sprzedażą paliw nie jest dozwolona, przeprowadziło błędną wykładnię postanowień przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie wskazując, że wbrew twierdzeniom skargi przedsięwzięci planowane jest w granicach dwóch jednostek planistycznych. Dokonując oceny położenia planowanego przedsięwzięcia Kolegium opierało się przede wszystkim na rysunku 3.2-1, znajdującym się na stronie 10 KIP sporządzonej przez specjalistyczną firmę w zakresie sporządzania projektów do spraw ochrony środowiska. Z rysunku tego wynika, że takie elementy stacji paliw jak zbiorniki na paliwa podziemne (numer 5) oraz wiata (numer 2) będą położone w części na terenie jednostki planistycznej [...], natomiast element stacji benzynowej w postaci totemu (koniecznego do realizacji wymogów wynikających z rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług, na co często powołują się podmioty prowadzące stacje paliw w sprawach indywidualnych interpretacji podatkowych -_np. wyrok WSA w. Gdańsku I SA/Gd 682/18 z dnia 12 września 2018 r.) w całości na terenie tej jednostki planistycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 80 ust. 2 o.o.ś., zgodnie z którym właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, dla publicznych urządzeń służących do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dla inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, dla inwestycji w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - Oddziału Muzeum II Wojny Światowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - Oddziału Muzeum II Wojny Światowej oraz dla inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego realizowanych na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych.

Z przywołanego przepisu wynika w sposób wyraźny, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie. Potwierdza to orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1036/07 (publ. LEX nr 489569) uznał, że "Po stwierdzeniu sprzeczności zamierzonego przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego brak podstaw do podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 46 ust. 3 ustawy), analizy i oceny wpływu danego przedsięwzięcia (art. 47 ustawy), czy też uzgodnień z art. 48 ustawy".

Podobnie stwierdzono w wyroku z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1093/17 (publ. LEX nr 2646621) wskazując, że skoro decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może zostać wydana jedynie po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w przypadku stwierdzenia niezgodności lokalizacji planowanej inwestycji z ustaleniami planu, dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania tej decyzji jest zbędne i niecelowe.

Przyjęcie, że występuje sprzeczność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może budzić najmniejszych wątpliwości, a jeżeli takie by wystąpiły, to organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej powinien podjąć działania zmierzające do ich usunięcia. W literaturze przedmiotu podkreśla się bowiem, że "Organ, dokonując oceny zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, obowiązany jest do szczegółowej analizy wszystkich postanowień planu mających zastosowanie do konkretnej inwestycji, co oznacza, że nie jest wystarczające lakoniczne, jednozdaniowe i arbitralne stwierdzenie, iż taka zgodność ma miejsce w sprawie. Obiekty pomocnicze i infrastruktura techniczna przewidziane w ramach określonego celu podstawowego winny pozostawać z nim w związku i nie mogą powodować faktycznej zmiany przeznaczenia danej jednostki urbanistycznej" (M. Nowicki, Glosa do wyroku NSA z dnia 9 lutego 2011 r., II OSK 238/10, ZNSA 2011, nr 5, s. 179).

W ocenie Sądu w zaskarżonej decyzji zasadnie uznano, iż planowana przez skarżących inwestycja pn.: "Budowa stacji paliw wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w miejscowości S.", obręb [...], przy ul. [...] nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustanowionego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 27 września 2006 r. nr [...] (dalej jako m.p.z.p.).

Działka nr [...], na której skarżący planują realizację inwestycji, co nie jest sporne, położona jest na terenach oznaczonych symbolem [...] oraz [...] m.p.z.p.

Teren oznaczony [...] w m.p.z.p. przeznaczony został na tereny urządzeń komunikacji - parkingi, garaże (karta terenu numer 09). Zgodnie z pkt 02 Karty terenu 09 - pod warunkiem scalenia wszystkich działek dopuszcza się przekształcenie terenu urządzeń komunikacji na teren usług. Obowiązują wówczas zapisy jak w karcie (dot. terenów usług) nr 03.

Poza sporem jest również okoliczność, iż warunek scalenia działek, o którym wyżej mowa został spełniony. Zatem dla części działki nr [...] położonej na terenie [...] obowiązują zapisy karty (dot. terenów usług) nr 03 m.p.z.p.

Jednakże zauważyć należy, iż w karcie terenu numer 03 m.p.z.p. jedynie dla terenu [...] dopuszczono prowadzenie działalności związanej z obsługą samochodów, dystrybucją paliw. Takie szczegółowe uregulowanie przesądza o zakazie prowadzenia działalności polegającej na dystrybucji paliw dla innych niż [...]. terenach, dla których obowiązują zapisy karty (dot. terenów usług) nr 03 m.p.z.p., w tym dla działki [...].

Jeżeli chodzi o część działki [...] położonej na terenie oznaczonym symbolem [...] m.p.z.p. zauważyć należy, iż zgodnie z pkt 2 Karty terenu 01 m.p.z.p. dopuszczono tam lokalizację usług nieuciążliwych w parterach budynków mieszkalnych. Oczywistym jest zatem, iż w tym obszarze. zakazano lokalizowania jakichkolwiek usług uciążliwych, do jakich § 4 ust. 3 pkt 17 lit. b m.p.z.p. zalicza usługi stacji paliw.

Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu, iż planowana inwestycja nie jest położona na terenie oznaczonym symbolem [...] m.p.z.p. wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 o.o.ś. ilekroć w ustawie jest mowa o przedsięwzięciu - rozumie się przez to zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Wskazane wyżej pojęcie prawne przedsięwzięcia oznacza każde zamierzenie budowlane lub też inną ingerencję w środowisko, która polega na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 183/17, publ. Lex nr 2427622).

Z Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (str.

10) wynika, iż część elementów planowanej stacji paliw (np. podziemne zbiorniki na paliwa, wiata, totem) ma być położona na części działki znajdującej się na terenie oznaczonym symbolem [...] m.p.z.p. Tym samym planowane przedsięwzięcie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13 o.o.ś. obejmuje obszar, na którym zakazano tego rodzaju usług.

Tym samym planowane przez skarżących przedsięwzięcie nie jest zgodne z m.p.z.p.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.2325 ze zm) skargę oddalił.