Uzasadnienie
A. B. – L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Nr XIV/146/2015 Rady Miasta z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie uchwalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miasta.
Pismem z dnia 17 lutego 2016 r. skarżąca działając za pośrednictwem pełnomocnika wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na to wezwanie Rada Miasta w piśmie z dnia 29 lutego 2016 r. odmówiła jego uwzględnienia. Powyższa odpowiedź doręczona została skarżącej na adres pełnomocnika w dniu 8 marca 2016 r. (zwrotne poświadczenia odbioru w aktach organu II instancji).
Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 8 kwietnia 2016 r. (stempel pocztowy na kopercie k. 47 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skargę należało wnieść w terminie 30 dni do dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Termin do wniesienia skargi przez A. B. – L. nie został w niniejszej sprawie zachowany.
Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź organu gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 marca 2016 r. Tym samym upływ 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi nastąpił w dniu 7 kwietnia 2016 r. Natomiast skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 8 kwietnia 2016 r., a więc z uchybieniem 30 - dniowego terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.