Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia 20 lutego 2006 r., na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 2 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu wniosku B. J. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22 lipca 2002 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. S. – T. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego wraz z przyłączami gazowym, wodno - kanalizacyjnym i elektrycznym, przy ul. [...] w S., odmówił przywrócenie tego terminu.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 29 września 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 2726/02 uchylił postanowienie Wojewody z dnia 2 października 2002 r. w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że "Pisemne zaświadczenie lekarskie mające potwierdzić uprawdopodobnienie braku winy strony w uchybieniu terminu należało wziąć pod uwagę, jednakże czy i w jakim stopniu ta informacja uprawdopodobni fakt przytoczony przez stronę zależało od uznania organu, opartego o konkretne okoliczności sprawy. Zwrócić bowiem należy uwagę na pewną rozbieżność co do opisu choroby zawartą we wniosku a stwierdzeniem znajdującym się w zaświadczeniu lekarza. W świetle powyższego nie jest zdaniem Sądu dostatecznie wyjaśniona ani wystarczająco umotywowana przez organ ocena okoliczności podniesionych we wniosku, co w konsekwencji oznacza naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 80 k.p.a. (...). Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy winien wnikliwie rozpatrzyć czy okoliczności podniesione we wniosku i po części uprawdopodobnione zaświadczeniem lekarskim stanowiły w istocie przeszkodę nie do przezwyciężenia dla zachowania terminu wniesienia przez skarżącą odwołania od opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22 lipca 2002 r."
Wojewoda, rozpoznając ponownie sprawę wyjaśnił, że w jego ocenie, przedłożone przez skarżącą zaświadczenie lekarskie nie uprawdopodobniło w sposób wystarczający niemożności dochowania przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania, ze względu na to, że na przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim brak jakiegokolwiek zapisu, żeby B. J. musiała leżeć. Zaświadczenie to nie potwierdza także ostrego stanu choroby, na co powoływała się skarżąca.
B. J. wniosła skargę do Sądu na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając mu, że urzędnik sporządzający zaskarżone postanowienie nie jest biegłym z zakresu medycyny, ani specjalistą z zakresu opieki medycznej nad chorą osobą. Nie jest on zatem uprawniony do dokonania prawidłowej oceny stanu zdrowia skarżącej.
B. J. podkreśliła, iż jej choroba została potwierdzona zaświadczeniem lekarskim wydanym przez lekarza ZOZ. Zakład ten posiada pełną dokumentację lekarską choroby i przebytych leczeń szpitalnych skarżącej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Ponadto organ wskazał, że nie jest kwestionowana zasadność wydanego zaświadczenia lekarskiego, a jedynie kryterium winy bądź jej braku w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Wojewoda podkreślił, że o braku winy strony można mówić jedynie w sytuacji, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie organu z dokumentów sprawy nie wynika, aby skarżąca nie mogła złożyć odwołania osobiście, za pośrednictwem poczty, bądź też skorzystać z pośrednictwa pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za uzasadnioną.
Zgodnie z art. 58 k.p.a. § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
§ 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
§ 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.
Definicja zawarta w słowniku języka polskiego PWN wskazuje, iż słowo uprawdopodobnić oznacza "sprawić, że coś staje się prawdopodobne". Prawdopodobny to zaś taki, co do którego można przypuszczać, że jest prawdziwy.
Przepis § 1 art. 58 k.p.a. przewiduje, że strona powinna uprawdopodobnić, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Nie ma w tym przepisie mowy o konieczności udowodnienia braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania określanej czynności.
Skarżąca B. J., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, złożyła zaświadczenie lekarskie, wydane przez właściwego miejscowo lekarza ZOZ w S., z którego wynikało, iż w określonym w nim czasie była chora. Zaświadczenie to miało walor dokumentu, pochodzącego od powołanego do jego sporządzenia podmiotu (w zakresie poruczonych mu z mocy prawa lub porozumienia spraw rozstrzyganych w drodze zaświadczeń).
Dokument urzędowy, jakim jest zaświadczenie lekarskie, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Dowód urzędowy sporządzony przez upoważniony do jego sporządzenia organ w zakresie swojego działania korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności dokumentu) oraz zgodności z prawdą tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Jakkolwiek domniemania te mogą być obalone, to jednak z tych względów dokument urzędowy staje się najbardziej wiarogodnym środkiem dowodowym.
Organ mógł oczywiście dokonać własnej oceny przedłożonego mu dokumentu, jednakże w przypadku, gdyby powziął wątpliwości, co do wiarygodności zaświadczenia lekarskiego, powinien był przeprowadzić pełne postępowanie dowodowe, w tym zbadać dokumentację lekarską dotyczącą choroby skarżącej oraz przesłuchać na tę okoliczność lekarza, który kwestionowane zaświadczenie wystawił, ewentualnie dopuścić dowód z opinii właściwego biegłego lekarza specjalisty.
Organ nie mógł bowiem, w ramach swojego uznania, stwierdzić, że zaświadczenie to samo w sobie nie uprawdopodobniło niezawinienia skarżącej w dokonaniu czynności w terminie, w sytuacji, gdy stwierdzało jednoznacznie, iż w okresie od dnia 9 do 23 sierpnia 2002 r. skarżąca była chora.
Na marginesie wskazać należy, iż fakt, że skarżąca wcześniej niż określono w zaświadczeniu lekarskim złożyła wniosek o przywrócenie terminu, składając jednocześnie odwołanie, nie może być wykorzystany jako argument, iż czynności tej mogła dokonać w terminie.
W dalszym toku postępowania organ powinien ponownie rozpoznać wniosek skarżącej B. J. oparty na dokumencie uprawdopodabniającym, iż w podanym wyżej terminie nie mogła dokonać czynności procesowej z powodu choroby i przywrócić jej termin do wniesienia odwołania. Natomiast ewentualna odmowa uwzględniania tego wniosku mogłaby być uzasadniona wyłącznie w sytuacji podważenia opisanego wyżej zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez uprawnionego i właściwego miejscowo lekarza publicznej służby zdrowia.
Podkreślić należy z całą stanowczością, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę nie posiada odpowiedniej wiedzy fachowej dla oceny zaświadczeń lekarskich wystawianych przez lekarza, stwierdzającego u określonej osoby chorobę lub niezdolność do pracy. Potwierdza to w całej rozciągłości przepis art. 84 § 1 k.p.a., stanowiący, że gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Niedopuszczalne było więc w tej sprawie prowadzenie rozważań w kwestii wpływu stanu chorobowego skarżącej na jej zdolność i możliwość wniesienia odwołania w okresie choroby.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.