Uzasadnienie
A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 4 grudnia 2020 r., nr [..], wstrzymującą użytkowanie instalacji do uboju zwierząt powyżej 50 ton tusz dziennie bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego, eksploatowanej w Ż., K. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu nie wyczerpania środków zaskarżenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi. Organ wyjaśnił, że skarżąca wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, ale po upływie terminu. Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pouczając o przysługującym stronie zażaleniu od postanowienia. Skarżąca nie wniosła jednak skargi na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie uchybienia terminu, ale bezpośrednio skargę na decyzję organu pierwszej instancji z dnia 4 grudnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż określone w punktach od 1 do 5a, przyp. sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z dopuszczalnością skargi mamy do czynienia wówczas, gdy spełnione są zarówno przesłanki przedmiotowe, gdy przedmiotem zaskarżenia objęta jest taka forma działalności organów administracji publicznej, od której przysługuje skarga, jak i przedmiotowe, gdy wnosi ją podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Warunkami formalnymi skutecznego złożenia skargi jest: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a., wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 p.p.s.a.) oraz zachowanie ustawowego terminu (art. 53 p.p.s.a).
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, co winno skutkować jej odrzuceniem.
Jak wynika z przywołanych okoliczności sprawy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu pierwszej instancji, od której służyło odwołanie do właściwego organu drugiej instancji – Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, o czym skarżąca w treści zaskarżonej decyzji została prawidłowo pouczona.
Z akt administracyjnych zgromadzonych w sprawie oraz z wyjaśnień organu wynika, że skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 4 grudnia 2020 r. do organu wyższego stopnia, ale z uchybieniem ustawowego terminu. Jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został rozpoznany postanowieniem Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 9 marca 2021 r. odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Z powyższych okoliczności wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 4 grudnia 2020 r. strona skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, to jest nie wniosła skutecznie odwołania od zaskarżonej decyzji do właściwego organu. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogłoby być jedynie rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte po rozpatrzeniu odwołania skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w pkt 1 sentencji postanowienia odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł o zwrocie na rzecz skarżącej uiszczonego wpisu sądowego od skargi.