Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 czerwca 2002r. Nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił K. C. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego na działce nr [...] w S. przy ul. [...].
Decyzję wydano na podstawie art.104 oraz art. 36 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229) oraz art. 103 ust. 2, art. 83 ust. l, art. 81 ust l pkt 2 i art. 80 ust. 2 pkt l ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj.: Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126).
W uzasadnieniu wskazano, że wedle dokonanych ustaleń budynek gospodarczo -garażowy o wymiarach 6,33 m x 6,55 m zlokalizowany na działce nr [...] w S. przy ul. [...] jest wykonywany bez pozwolenia na budowę. Postępowanie organu I instancji zmierzające do wydania pozwolenia na wznowienie robót kończyło się czterokrotnie uchyleniem decyzji przez organ odwoławczy. Inspektor Nadzoru Budowlanego potraktował sprawę stolarni i budynku gospodarczego (wykonywanego również bez pozwolenia na budowę) łącznie i w dniu 15.02.1999r. decyzją nr [...] nakazał K. C. rozbiórkę samowolnie wybudowanego warsztatu usług stolarskich oraz jego rozbudowy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie K. C. decyzją [...] z dnia 15.06.1999r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Rozpatrując sprawę ponownie ustalono, że inwestor posiada projekt dokończenia budowy budynku, którego funkcja przewidziana jest jako gospodarcza. Z przedmiotowego projektu wynika, iż forma obiektu po jego dokończeniu będzie zharmonizowana z otoczeniem. Decyzją Nr [...] z dnia 19.09.1994r. wstrzymane zostały roboty budowlane. W związku z powyższym możliwe jest jedynie wydanie decyzji w trybie art. 36 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229) udzielającej pozwolenie na wznowienie robót budowlanych.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Z. B. i E. M. zarzucając, iż jej wykonanie naruszy ich interes prawny poprzez pogorszenie warunków zdrowotnych miejsca zamieszkania oraz nieodwracalne obniżenie wartości ich nieruchomości z tytułu uciążliwego i szpecącego sąsiedztwa, którym jest będący przedmiotem decyzji nielegalnie wzniesiony obiekt. Tym samym odwołaniem zakwestionowano decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z tego samego dnia i o tym samym numerze stwierdzającą brak podstaw do nakazania rozbiórki budynku pracowni renowacji mebli. Odwołujący się zarzucili bezzasadne podzielenie przedmiotu postępowania na dwie sprawy i wydanie dwóch odrębnych decyzji. W aktach sprawy brak prawnie ważnego i przekonującego dowodu (dokumentu, np. dziennika budowy) uzasadniającego podział na dwie części obiektu powstałego w wyniku samowoli budowlanej. Z zaskarżonych decyzji wynika, że na działce o powierzchni 600 m2 znajduje się budynek mieszkalny i dwa budynki gospodarcze o funkcjach: pracowni renowacji mebli oraz gospodarczo-garażowej, które to funkcje przypisano na podstawie kolejnych oświadczeń właściciela.
Natomiast, jak wynika z akt sprawy, obiekt faktycznie stanowi całość funkcjonalną, czego dowodzi przejście łączące poddasze użytkowe, oraz całość konstrukcyjną z uwagi na wspólne ściany nośne dla poszczególnych części budynku. Brak również fizycznej możliwości wskazania na elewacji podziału obiektu na pracownię i garaż, co widać na fotografii.
Decyzją z dnia 4 października 2002r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. art. 138 § l pkt l Kpa oraz art. 36 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z 1974r z późn. zm.), w związku z art. 103 ust.2, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tj.: Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r. z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wskazano, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż K. C. w 1994 roku, bez wymaganego pozwolenia na budowę, rozpoczął dobudowę budynku gospodarczego do istniejącej (również wybudowanej nielegalnie) stolarni na działce nr [...] przy ul. [...] w S. Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją nr [...] z dnia 19.09.1994r. na podstawie art. 36 ust. l pkt l, 3 i ust. 2 ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38 póz. 229 z późn. zm.) nakazał wstrzymać roboty budowlane związane z rozbudową budynku stolarni oraz przedłożyć odpowiednie dokumenty celem uzyskania pozwolenia na wznowienie robót.
Postępowanie organu I instancji zmierzające do wydania pozwolenia na wznowienie robót kilkakrotnie kończyło się uchyleniem decyzji w trybie odwoławczym. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia 15.02.1999r. nakazał K. C. rozbiórkę samowolnie wybudowanego warsztatu stolarskiego oraz jego rozbudowy. Organ II instancji decyzją nr [...] z dnia 15.06.1999r. uchylił w/w decyzję sugerując m.in. rozstrzygnięcie sprawy stolarni i dobudowanego budynku gospodarczego oddzielnie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 31.10.2001. sygn. akt II SA/Gd 1386/99 oddalił skargę Pana Z. B. i Pani E. M. na decyzję organu II instancji.
Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując ponownie sprawę ustalił, że inwestor przedłożył wymagane decyzją z dnia 19.09.1994r. dokumenty. Projekt dokończenia budowy jednoznacznie wskazuje, że omawiany obiekt pełni funkcję gospodarczą i nie jest funkcjonalnie związany z istniejącym budynkiem dawnej stolarni. Przejście łączące poddasza budynków jest tymczasowe - do likwidacji. Zgodnie z projektem dokończenia budynku gospodarczego na poddasze przewidziano schody zewnętrzne. Wobec faktu, że postępowanie w przedmiotowej sprawie wszczęto w 1994r. i prawomocną decyzją organu I instancji nr [...] z dnia 19.09.1994r. nakazano wstrzymanie robót budowlanych związanych z rozbudową budynku stołami, w świetle art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 07.07.1994r. organ I instancji prawidłowo rozstrzygnął sprawę w trybie art. 36 ustawy Prawo budowlane z 1974r. Skoro inwestor wykonał nałożone decyzją z 19.09.1994r. obowiązki Inspektor Nadzoru Budowlanego miał prawo decyzją z dnia 26.06.2002r. nr [...] udzielić pozwolenia na wznowienie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego na działce nr [...] w S. przy ul. [...].
Odnosząc się do argumentów strony zawartych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że podzielenie przedmiotu postępowania na dwie sprawy wynika z przyjętej przez organy procedury. Skoro decyzja z dnia 19.09.1994r. odnosiła się wyłącznie do robót budowlanych związanych z rozbudową budynku, postępowanie dotyczące pozwolenia na wznowienie robót również musiało się ograniczyć do tej części budynku. Kwestia samowolnie wybudowanego budynku dawnej stolarni została rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu administracyjnym.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli Z. B. i E. M. domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji. Skarżący zarzucili naruszenie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie ich słusznego interesu jako właścicieli nieruchomości sąsiedniej, tj. prawa do mieszkania w niepogorszonych warunkach środowiskowych (zdrowotnych i użytkowych), naruszenie zasady dochodzenia prawdy obiektywnej poprzez bezzasadne podzielenie przedmiotowej sprawy na dwa odrębne postępowania (dwie decyzje) oraz naruszenie art. 75 § l Kpa poprzez przyjęcie jako podstaw rozstrzygnięć dowodów sprzecznych z prawem oraz niezgodnych ze stanem faktycznym, a także stwierdzeń nieudokumentowanych.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).
W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem rozstrzygania organów administracji jest zgoda na wznowienie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego na działce nr [...] w S. przy ul. [...].
Z inwentaryzacji technicznej i projektu dokończenia budynku znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż budynek gospodarczy jest dobudowywany do istniejącego obiektu stolarni. Natomiast w odniesieniu do obiektu stolarni wydane zostały decyzje stwierdzające brak podstaw do orzeczenia nakazu rozbiórki w trybie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.). Sąd wyrokiem z dnia 20 października 2005r. sygn. akt IISA/Gd 2823/02 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia 25 czerwca 2002r. Nr [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego uznając, iż organy podjęły zaskarżone rozstrzygnięcia bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w oparciu o błędne ustalenia.
Tym samym powstała sytuacja, iż zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczy wydania zgody na wznowienie robót budowlanych związanych z budową obiektu gospodarczego, który ma być dobudowany do obiektu, co do którego nadal toczyć się będzie postępowanie w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zatem do czasu rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej nakazu rozbiórki w odniesieniu do obiektu stolarni rozstrzyganie o możliwości wznowienia robót budowlanych dotyczących obiektu dobudowywanego do tego obiektu nie jest możliwe.
W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 czerwca 2002r. Nr [...].
Na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, iż uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to uniemożliwia wykonanie decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wykonanie wadliwych decyzji w tym czasie byłoby bowiem aksjologicznie nieuzasadnione i prowadziło do naruszenia praw i interesów stron postępowania.