Wyrok WSA w Gdańsku z 28 kwietnia 2004 r., II SA/Gd 2829/01

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Rozpoznanie

w dniu 28 kwietnia 2004r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej z dnia 30 lipca 2001r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej z dnia 29 czerwca 2001r., nr [...] i zasądza od Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej na rzecz M.S. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2) określa, że wymienione w punkcie 1 decyzje nie mogą być wykonane.

Skład

Przewodniczący NSA Marek Gorski (spr.) Sędziowie WSA Alina Dominiak WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz
Wioleta Gładczuk protokolant

Uzasadnienie

3 II SA/Gd 2829/01

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Wojskowa Komisja Lekarska Marynarki Wojennej utrzymała w mocy decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej z dnia 29 czerwca 2001r. Nr [...] rozpoznającą u skarżącego M.S.:

1. nadciśnienie tętnicze chwiejne (co odpowiada § 39 pkt 1 wykazu chorób i ułomności stanowiącego załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U.Nr 57, poz.278 z 1992r. z późn. zm.),
2. otyłość (co odpowiada § 1 pkt 7 załącznika Nr 1),
3. ostrość wzroku oka prawego – 0,7 (co odpowiada § 13 pkt 1 załącznika Nr 1),
4. zaburzenia nerwicowe (co odpowiada § 67 pkt 1 załącznika nr 1), i stwierdzającą, iż skarżący jest zdolny do służby wojskowej z kategorią zdrowia "A".

Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art.127 § 1 i art.138 K.p.a. w zw. z art.24 ust.4, § 30 ust.4 oraz §§ 31 i 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach – publ. jak wyżej.

Zaskarżona decyzja nie zawiera praktycznie żadnego uzasadnienia podobnie zresztą jak i decyzja organu I instancji.

Decyzję tę zaskarżył M.S..

Wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucał, iż cierpi na zwyrodnienie stawu kolanowego prawego, leczy się na nadciśnienie tętnicze, a także cierpi i leczy się na zaburzenia nerwowe.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wychodząc poza granicę skargi do czego Sąd uprawniony jest na mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) stwierdzić należy, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji wydane zostały z obrazą art.107 K.p.a.

Ani zaskarżona decyzja ani decyzja organu I instancji nie zawierają uzasadnienia mimo, iż w sprawie nie zachodzi przypadek o jakim mowa w art.107 § 4 K.p.a.

Wprawdzie w decyzji organu II instancji użyto słowa uzasadnienie ale zamiast uzasadnienia i wskazania jakie okoliczności i dowody uznano za uzasadnione i dlaczego nie uznano innych dowodów i powołano się jedynie na rozpoznania schorzeń - opisanych w decyzji organu I instancji.

Już NSA zarzucił organom orzekającym w sprawach, iż brak uzasadnienia lub sporządzenia uzasadnienia niezgodnego z wymogami art.107 K.p.a. uniemożliwia Sądowi kontrolę nad legalnością zaskarżonej decyzji i jako naruszenie prawa w tym przepisu art.107 K.p.a. prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art.145 § 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

O kosztach orzeczono zgodnie z treścią art.200 cytowanej wyżej ustawy, a wobec uchylenia decyzji orzeczono w trybie art.152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.