Uzasadnienie
J. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 września 1999 r. Nr [...], w której została wyrażona zgoda na wniesienie aportem do spółki "A" S.A. nieruchomości w postaci zespołu dziesięciu zabytkowych kamienic położonych w G. przy [...] nr [...], na działkach [...] i [...] obręb [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę J. L. należało odrzucić.
Z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W paragrafie drugim tego przepisu wskazano, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 września 1999 r. - jest decyzją I instancji, zawiera pouczenie, zgodnie z którym przysługuje od tej decyzji odwołanie do Generalnego Konserwatora Zabytków za pośrednictwem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.
Z akt sprawy nie wynika, ażeby wniesione zostało odwołanie w ustawowym terminie 14 dni, a zatem przedmiotowa decyzja stała się ostateczna.
W myśl przepisu art. 16 k.p.a. uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.