Uzasadnienie
3 II SA/Gd 2911/01
Zaskarżoną decyzją. Wojewódzka Komisja Lekarska utrzymała w mocy decyzję Powiatowej Komisji Lekarskiej z dnia 21 marca 2001 r. Nr [...] i -uznała P. M. za zdolnego do czynnej służby wojskowej z kategorią zdrowia "-A" w grupie I. Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołana, art 26 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 4, poz. 16 z 1992 r. z późn. zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 1-4 i § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz własności i trybie postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 57, poz. 278).
W uzasadnieniu, które nie spełnia wymogów art. 107 K.p.a. wskazano, że na podstawie przeprowadzonych badań i dokumentacji lekarskich stwierdzono u poborowego lewostronne osłabienie słuchy ze spadkiem w tonach wysokich oraz skrzywienie przegrody nosa - co odpowiada § 21 pkt 1 i § 26 pkt 1 -wykazu chorób i ułomności stanowiącego załącznik Nr 1 do cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej.
Decyzję tę zaskarżył P. M. Wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucił błąd w kwalifikacji rozpoznanego schorzenia. Jego zdaniem stwierdzone lewostronne osłabienie słuchu daje podstawę do zakwalifikowania schorzenia z § 21 pkt 2 wykazu chorób i ułomności co rozumiane jest z kategorią zdrowia "D".
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wychodząc poza granicę skargi do czego Sąd uprawniony jest z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji mimo, iż wskazuje na inne niż utrzymana w mocy decyzja rozpoznanie.
Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że u P. M. rozpoznano obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich, natomiast z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika, iż u skarżącego rozpoznano lewostronne osłabienie słuchu ze spadkiem w tonach wysokich.
Oba rozpoznania wiążą się ze sobą, a mimo to organ II instancji ma wyjaśnić, dlaczego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji mimo, iż przyjął inne rozpoznanie.
Już ta okoliczność wskazuje na to, iż sprawa została rozpoznana bez należytej staranności co podważać może zaufanie obywatela do organów władz (art. 8 K.p.a.)
Niezależnie od powyższego zarówno decyzja organu I instancji jak i zaskarżona decyzja nie zawierają uzasadnienia odpowiadającego wymogom art. 107 K.p.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -publ. jak wyżej - uchylił zaskarżoną decyzję, a także poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 200 cytowanej wyżej ustawy.