Uzasadnienie
Kierownik Urzędu Rejonowego w B. decyzją z dnia 5 grudnia 1995 r., wydaną na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa /Dz.U. 1995 nr 57 poz. 299/, odmówił przekazania Nadleśnictwu B. gruntów Skarbu Państwa będących w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa - Oddziału Terenowego (...), położonych we wsi J., o łącznej powierzchni 58,99 ha. Organ administracji podał, że Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa - Oddział Terenowy w (...) wystąpiła z wnioskiem o przekazanie Nadleśnictwu B. w celu zalesienia gruntów wchodzących w skład Zasobu. Zgodnie z aktualnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy B. grunty objęte wnioskiem Agencji, położone w J., są przeznaczone na cele produkcji rolnej. Uwzględniając powyższe ustalenia planu oraz stanowisko Nadleśnictwa, Kierownik Urzędu Rejonowego w B. uznał, że uwzględnienie wniosku Agencji będzie możliwe po aktualizacji planu, co jest przewidywane w 1996 r.
Agencja w odwołaniu od tej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, wyrażając pogląd, że jej wniosek o przekazanie gruntów w celu zalesienia nie wymaga uprzedniej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. Wprowadzenie takiego warunku, nie przewidzianego w art. 24 ust. 4 ustawy, stanowi - zdaniem Agencji - nadinterpretację tego przepisu prawa.
Nie uwzględniwszy odwołania, Wojewoda (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję swą decyzją z dnia 15 stycznia 1996 r. nr GP.II.801/1/96, podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy rozstrzygnięcia organu instancji. Organ odwoławczy wyraził pogląd, że przekazanie gruntu rolnego Skarbu Państwa Lasom Państwowym w celu zalesienia wymaga uprzedniego dostosowania planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego tego gruntu do planowanego sposobu zagospodarowania.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Agencja ponowiła zarzut odwołania, podkreślając, że uczestniczący w przeglądzie działek przedstawiciel gminy B. poinformował o możliwości zmiany planu zagospodarowania przestrzennego w najbliższym czasie. Z tych względów nie ma podstaw do uzależniania wydania pozytywnej decyzji od wcześniejszej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wyłuszczonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podając dodatkowo, że podczas komisyjnego przeglądu gruntów Nadleśnictwo nie wyraziło zgody na ich przejęcie do czasu zmiany planu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa /Dz.U. 1995 nr 57 poz. 299 ze zm./ przewiduje, że na wniosek Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa właściwy ze względu na miejsce położenia nieruchomości rejonowy organ rządowej administracji ogólnej przekazuje nieodpłatnie, w drodze decyzji, Lasom Państwowym grunty wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w celu zalesienia. Przepis ten nie zawiera wprost warunku, aby teren objęty wnioskiem Agencji o nieodpłatne przekazanie Lasom Państwowym w celu zalesienia był przeznaczony na cele związane z produkcją leśną.
W sprawie niniejszej zarzuty skargi sprowadzają się do błędnej wykładni przytoczonego wyżej przepisu prawa materialnego. Dla dokonania właściwej wykładni tego przepisu niezbędne jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, co decyduje ostatecznie o sposobie wykorzystania danego gruntu, w tym o przeznaczeniu konkretnej nieruchomości do zalesienia.
Z dniem 1 stycznia 1992 r. weszły w życie dwie ustawy regulujące kompleksowo problematykę dotyczącą gospodarowania mieniem Skarbu Państwa.
Pierwszą z tych ustaw była ustawa z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 107 poz. 464/, która uregulowała zasady gospodarowania nieruchomościami rolnymi, drugą - ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach /Dz.U. nr 101 poz. 444/, w której uregulowano między innymi problematykę zarządzania lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa /art. 4/.
Ta ostatnia ustawa zawiera definicję pojęcia "las" /art. 3/ oraz stanowi, że zarząd lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa sprawuje Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, zwanej dalej "Lasami Państwowymi" /art. 4 ust. 1/. W przepisach przejściowych ustawy o lasach uregulowano również problematykę dotyczącą objęcia przez Lasy Państwowe zarządu własnością Skarbu Państwa nie objętą dotychczas takim zarządem /art. 74 ust. 1- 2/. Postanowiono ponadto, że lasy i grunty przeznaczone do zalesienia, znajdujące się w zasobach Państwowego Funduszu Ziemi, przechodzą w zarząd Lasów Państwowych /art. 74 ust. 3/.
Zagadnienia dotyczące gospodarki leśnej, w tym powiększania zasobów leśnych, zostały uregulowane w rozdziale 2 ustawy o lasach. Przepis art. 14 ust. 3 tej ustawy przewiduje, że grunty przeznaczone do zalesienia określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W świetle tego przepisu, korelującego z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415/, należy uznać, że zmiana dotychczasowego sposobu wykorzystywania określonego gruntu możliwa jest wówczas, gdy to zamierzenie inwestycyjne lub gospodarcze jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Przedstawione wyżej przepisy prawa tworzą razem system, z którego wynika, że decydujące znaczenie dla zmiany sposobu zagospodarowania gruntu z rolnego na leśny i odwrotnie mają ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Taką interpretację art. 24 ust. 4 cytowanej ustawy z dnia 19 października 1991 r. potwierdza treść art. 36 ust. 1 ustawy o lasach, przewidującego wprost, że w zarząd Lasów Państwowych /nadleśnictw/ przekazuje się stanowiące własność Skarbu Państwa grunty przeznaczone do zalesienia w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.
W świetle tego należy uznać, że warunkiem uwzględnienia wniosku Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa o nieodpłatne przekazanie w drodze decyzji Lasom Państwowym w celu zalesienia gruntów wchodzących w skład Zasobu na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa /Dz.U. 1995 nr 57 poz. 299 ze zm./ jest przeznaczenie tych gruntów w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego do zalesienia /art. 14 ust. 3 w związku z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach - Dz.U. nr 101 poz. 444/.
Spełnienie powyższych warunków musi prowadzić do uwzględnienia wniosku Agencji, i to niezależnie od stanowiska nadleśnictwa, które nie może się przeciwstawiać przyjęciu w zarząd gruntów Skarbu Państwa przeznaczonych w planie do zalesienia.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, oddalił skargę.