Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2006 r. skarżąca B. J. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wznowienie postępowania w sprawach rozstrzygniętych decyzją Prezydenta Miasta z dnia 22 lipca 2002r., nr [...], oraz decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2003r., nr [...]
Natomiast w uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jako właścicielka nieruchomości położonej przy ul. [...] w S. wnosi o wszczęcie postępowania w sprawie bezprawnego odprowadzania wód opadowych z działki przy ul. [...] w S. do gruntu jej nieruchomości przy ul [...]., co powoduje podmywanie i zamakanie zabytkowego budynku położonego na tej działce. Ponadto skarżąca podała, iż wnosi o nakazanie inwestorowi usunięcie powyżej opisanych naruszeń prawa poprzez:
- - zobowiązanie inwestora budowy na działce przy ul. [...] do wykonania instalacji odprowadzających wody opadowe z terenu samowolnie przekształconej skarpy na działce [...] przy ul [...],
- - nakazanie inwestorowi budowy na działce [...] przywrócenia bezpieczeństwa pożarowego zabytkowemu budynkowi przy ul [...], przez usunięcie z drogi dojazdu nasypu ziemnego i przywrócenie pierwotnej konfiguracji skarpy dla dostępu osób niepełnosprawnych i dojazdu do budynku przy ul [...].,
- - nakazanie wykonania ekspertyzy stabilności skarpy na działce [...], samowolnie przekształconej przez inwestora w nasyp dla budowy na granicy zabytku trzykondygnacyjnego domu mieszkalnego, z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, prawa ochrony zabytków, prawa ochrony środowiska, prawa ochrony przyrody i praw osób trzecich, nieobecnych w postępowaniu o pozwolenie na budowę.
Odnosząc się do wniosku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu 8 listopada 2006 r. postanowienie, którym przekazał Prezydentowi Miasta powyższy wniosek w części dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie decyzji tego organu z dnia 22 lipca 2002r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączem gazowym i wewnętrzną instalacją gazową oraz przyłączem wodno-kanalizacyjnym i elektrycznym przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu organ wskazując na przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) stwierdził, iż nie jest kompetentny w kwestii wydawania pozwoleń na budowę i z tego powodu, na podstawie art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1964 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przekazał sprawę według właściwości.
Na powyższe postanowienie, pismem z dnia 15 listopada 2006 r., skarżąca wniosła zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym zarzuciła organowi I instancji, że nie zajął żadnego stanowiska w części jej wniosku dotyczącej wykonania robót budowlanych niezgodnie z prawem budowlanym, ustawą o ochronie zabytków i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Organ II instancji postanowieniem z dnia 8 lutego 2007 r., utrzymał zaskarżone postanowienie w całości w mocy, podzielając argumentację organu I instancji.
Na powyższe skarżąca w dniu 14 marca 2007 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W uzasadnieniu skargi zarzuciła zaniechanie rozpatrzenia zarzutów podniesionych w zażaleniu oraz niezrozumienie merytorycznej treści wniosku. Ponadto zarzuciła błędne rozstrzygnięcie i skierowanie sprawy z zakresu kompetencji organów nadzoru budowlanego do Urzędu Miasta, gdyż jej wniosek dotyczył wyłącznie wznowienia postępowania już prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, potwierdzając stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, że sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji są niezgodne z prawem.
W pierwszej kolejności należy wskazać na treść art. 66 § 1 K.p.a. Zgodnie z jego brzmieniem, jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Analiza powyższego uregulowania wskazuje jednoznacznie, że ma ono zastosowanie w sytuacji, gdy strona w jednym podaniu połączyła kilka spraw do rozpatrzenia, w których właściwe są różne organy administracji publicznej. W takim przypadku, organ, do którego wpłynęło podanie wszczyna postępowanie w sprawie, w której jest właściwy, natomiast co do pozostałych wniosków nie należących do jego kompetencji zobowiązany jest do zawiadomienia strony, iż w tych sprawach powinna wnieść stosowne podanie do wskazanego organu administracji publicznej. Tym samym, organ nie ma prawa ani obowiązku do tego, aby przekazywać podanie do innego organu właściwego.
W przedmiotowej sprawie zarówno organy I jak i II instancji, naruszyły powyższy przepis postępowania administracyjnego, albowiem z analizy treści wniosku skarżącej skierowanego do organu I instancji wynika, iż domagała się ona wszczęcia różnych postępowań. Pierwsze z nich dotyczyło wznowienia postępowania w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę, drugie dotyczyło wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, natomiast w dalszej części wniosku skarżąca domagała się nałożenia obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Tym samym skarżąca w jednym podaniu zażądała rozpoznania spraw należących do właściwości różnych organów, albowiem zgodnie z treścią art. 148 K.p.a organem właściwym do wznowienia postępowania w przedmiocie decyzji o pozwoleniu na budowę w przedmiotowej sprawie jest organ architektoniczny - Prezydent Miasta, natomiast co do wznowienia postępowania w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oraz wszczęcia postępowania w przedmiocie nałożenia obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, to zgodnie z art. 148 K.p.a. oraz odpowiednio 83 ust. 1 Prawa budowlanego właściwym jest organ nadzoru budowlanego.
Jak wynika z powyższego, wniosek skarżącej wypełniał dyspozycję art. 66 § 1 K.p.a., i dlatego organy obu instancji ten przepis zobowiązane były w przedmiotowej sprawie zastosować. Tym samym błędne było zastosowanie przez organ I instancji art. 65 K.p.a. i przekazanie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę według właściwości. Owszem, organ I instancji był niewłaściwy co do rozpatrzenia zamieszczonego we wniosku żądania wznowienia postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę, jednakże z tego powodu, iż był właściwym do rozpatrzenia pozostałych, to zgodnie z art. 66 § 1 K.p.a, powinien był je rozpoznać, natomiast co do w/w wniosku dotyczącego wznowienia postępowania - zobligowany był do zawiadomienia skarżącej o tym, że wniosek taki powinna złożyć do Prezydenta Miasta.
W ocenie sądu organy obu instancji, naruszyły w przedmiotowej sprawie zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, wyrażoną w art.. 8 K.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. W niniejszym przypadku oznacza to, iż skarżąca miała w pełni prawo oczekiwać tego, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpozna te część wniosku, która leżała w jego kompetencji, natomiast co do pozostałej części wniosku, zawiadomi on skarżącą o tym jak powinna postąpić. W sytuacji gdyby organy nadzoru budowlanego miały wątpliwości jakie żądania zawarła skarżąca nie tylko w komparycji wniosku, ale i w jego uzasadnieniu powinny kwestię tę wyjaśnić.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Organ I instancji ponownie rozpatrując wniosek skarżącej zastosuje art. 66 § 1 K.p.a. i dokona stosowanego zawiadomienia skarżącej w kwestii w wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, a także ma obowiązek rozpatrzyć w sposób procesowy pozostałe kwestie, mając na uwadze to, że pismo strony wszczyna postępowanie przed organem administracji.