Uzasadnienie
W. i B. K. wnieśli w dniu 2 stycznia 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 30 listopada 2001 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatowego z dnia 19 września 2001 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu F. N. pozwolenia na budowę na terenie działek nr [...] i [...] przyłącza kanalizacji sanitarnej z rur PCW 160 mm do jednorodzinnego budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w S. G. W dniu 7 lutego 2005 r. przed wyznaczonym na dzień 24 lutego 2005 r. terminem rozprawy wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo stron zawierające oświadczenie o cofnięciu wyżej wymienionej skargi i wnoszące o umorzenie postępowania sądowego.
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd stwierdził, iż cofnięcie skargi przez skarżących w niniejszej sprawie było dopuszczalne, a w konsekwencji zaistniały określone w art. 161 § 1 pkt 1 wymienionej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przesłanki do umorzenia postępowania sądowego.
Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono o zwrocie połowy wpisu w kwocie 5 złotych.