Uzasadnienie
II SA/Gd 300/05 U z a s a d n i e n i e
Prezydent Miasta decyzją z dnia 27 września 2004 r. przyznał skarżącemu J. Z. na podstawie między innymi art. art. 7 pkt. 4; 8 ust. 1; 17 ust. 1 pkt. 4; 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt. 1, ust. 4 i 5 zasiłek okresowy na czas od 1 września 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. w wysokości 92, 20 zł. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono sposób wyliczenia zasiłku.
W odwołaniu od decyzji skarżący kwestionował wysokość przyznanego mu zasiłku, ponieważ uważa, ze miasto G. jako jedno z najbogatszych miast w Polsce jest w stanie zwielokrotnić pomoc dla najbiedniejszych.
Zaskarżoną decyzją z dnia 25 lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 140 k.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze. Kolegium podniosło, że decyzja z dnia 29 listopada 2004 r. wydana z upoważnienia Prezydenta Miasta z uwagi na informację, że skarżący podjął z dniem 4 listopada 2004 r. pracę i zaskarżona odwołaniem, została uchylona. Z tej przyczyny organ odwoławczy uznał, że nie ma już przedmiotu sprawy, a zatem postępowanie odwoławcze należy umorzyć.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wnosi o unieważnienie zaskarżonej decyzji oraz o ukaranie osób odpowiedzialnych za wydanie wadliwej decyzji. Skarżący wskazuje na nierówność traktowania obywateli, bowiem przy zarobkach średnich 2000 zł. na miesiąc zasiłek okresowy w kwocie 92,20 zł jest pomocą niegodziwą.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosi o jej oddalenie, powołując się na te same ustalenia, jak w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona w zakresie zmierzającym do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do wymierzania kar na podstawie kodeksu karnego, jak by tego sobie życzył skarżący.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie miało chyba przy rozstrzyganiu akt sprawy, skoro powołuje się na pismo informujące o uchyleniu decyzji z dnia 27 września 2004 r. a nie na samą decyzję z dnia 29 listopada 2004 r. nr [...]. W decyzji tej bowiem nie uchylono decyzji z dnia 27 września 2004 r., a jedynie uchylono tę decyzję z dniem 1 grudnia 2004 r. Zatem w obrocie prawnym pozostawało rozstrzygnięcie z dnia 27 września 2004 r. w miesiącach od 1 września do 30 listopada 2004 r. Skoro więc skarżący wniósł od decyzji odwołanie, to obowiązkiem organu odwoławczego było to odwołanie rozpatrzeć i orzec co do istoty w zakresie, w jakim decyzja z dnia 27 września 2004 r. obowiązywała.
Organ odwoławczy z naruszeniem w stopniu istotnym art. 7 i 77 § 1 k.p.a. nie wyjaśnił należycie całokształtu sprawy i z tego względu skarga jest uzasadniona.
Ponownie rozpoznając sprawę organ drugiej instancji winien rozpoznać odwołanie i ocenić zgromadzony materiał dowodowy, jak i dokonać własnych ustaleń, mając na względzie, że decyzję z dnia 27 września 2004 r. nr [...] uchylono wyłącznie z dniem 1 grudnia 2004 r.
Sąd nie zastosował art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.) bowiem w sprawie niniejszej decyzja ta została wykonana, a odwołanie dotyczy ewentualnego zwiększenia wysokości zasiłku okresowego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Skarżący zwolniony z mocy ustawy od ponoszenia kosztów sądowych oświadczył, że żadnych kosztów nie poniósł.