Uzasadnienie
Starosta decyzją z dnia 22 lutego 2008 r., po rozpatrzeniu wniosku W. G. – wydawcy i redaktora naczelnego miesięcznika "[...]", odmówił udzielenia informacji dotyczących podania okresów zatrudnienia oraz zajmowanych stanowisk przez byłych pracowników Starostwa Powiatowego – D. Z. i Z. K. Uzasadniając podjętą decyzję organ powołał się na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Organ pouczył wnioskodawcę o prawie do wniesienia skargi na wydaną decyzję do sądu administracyjnego.
W skardze na powyższą decyzję W. G. wniósł o jej uchylenie wywodząc, że w sprawie nie było podstaw do odmowy udzielenia informacji z powołaniem na art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji, a sądem właściwym do orzekania w tych sprawach jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej.
Wobec tego, że zaskarżona decyzja została wydana z powołaniem się na prawo do prywatności osób, których danych żądał wnioskodawca powyższy przepis znajduje zastosowanie. Należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zwrot z art. 22 ust. 1 w/w ustawy "powołanie się" rozumiany jest szeroko. Wystarczy, że podmiot dysponujący informacją wskaże wymieniony w tym przepisie przedmiot ochrony, by sprawa podlegała wyłączeniu spod kognicji sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., OSK 600/04, Lex nr 160607; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 lipca 2006 r., IV SA/GL 442/06, Lex nr 289095 oraz nie publ. postanowienie NSA z dnia 16 października 2007 r., I OSK 1531/07).
Zdaniem Sądu powołany art. 22 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje wyłączeniem właściwości sądu administracyjnego w przypadku powołania się przez organ na którąś z okoliczności ujętych w cytowanym przepisie. Zatem jeżeli podstawą odmowy udostępnienia informacji jest tak jak w niniejszej sprawie prawo do prywatności osoby fizycznej, stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję organu odmawiającą jej udostępnienia, gdyż sąd ten nie jest właściwy do rozpoznawania takiej sprawy. Może ona jedynie wystąpić zgodnie z art. 22 ust. 1 i ust. 3 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji.
Natomiast niezgodne z treścią przepisu art. 22 ust. 1 i ust. 3 cyt. ustawy pouczenie strony zawarte w zaskarżonej decyzji o prawie wniesienia skargi na tę decyzję do wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie ma wpływu na jego zastosowanie.
Z uwagi na to, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.