Uzasadnienie
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sprzeciw od decyzji Wojewody z dnia 15 marca 2019 r., nr [...], uchylającej decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 września 2018 r., nr [..] – węzeł integracyjny, którą zatwierdzono projekt budowlany i zezwolono na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "Budowa węzła integracyjnego "[...]" wraz z rozbudową układu drogowego i infrastruktury technicznej na osiedlu M. w G.", w całości i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W treści sprzeciwu skarżący wskazał, że zgadza się z treścią zaskarżonej decyzji, a sprzeciw wnosi tylko w zakresie wskazania okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Tym samym wniósł o rozszerzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji o wskazania przewidziane w prawie o dotychczas ignorowane przez organ I instancji.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 21 czerwca 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez wskazanie, czy wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Tym samym zarządzeniem zwrócono się również do skarżącego o oświadczenie, czy cofa sprzeciw w związku z wydaniem przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia 28 maja 2019 r., nr [..], o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej: "Budowa węzła integracyjnego "[..]" wraz z rozbudową układu drogowego i infrastruktury technicznej na osiedlu M. w G."
Odpis powyższych wezwań został doręczony osobiście skarżącemu w dniu 2 lipca 2019 r.
W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu poprzez wskazanie, czy wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. Natomiast w piśmie z dnia 3 lipca 2019 r. wniósł o umorzenie postępowania sądowego wywołanego jego sprzeciwem wobec decyzji Prezydenta Miasta decyzji z dnia 28 maja 2019 r., nr [..], o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej: "Budowa węzła integracyjnego "[..].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw.
Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W myśl art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
W rozpoznawanej sprawie sprzeciw nie zawierał żądania uchylenia zaskarżonej decyzji, dlatego też skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu o żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 9 lipca 2019 r., wskazany brak formalny sprzeciwu nie został uzupełniony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że nieuzupełnienie braku formalnego sprzeciwu, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone skarżącemu, obligowało Sąd do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego do sprzeciwu Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W odniesieniu do wniosku J. K. o umorzenie postępowania sądowego, który świadczy o jego woli cofnięcia sprzeciwu, wyjaśnić należy, że jeśli strona cofnie skargę lub sprzeciw (wniesie o umorzenie postępowania) przed uzupełnieniem braków formalnych bądź przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi lub sprzeciwu (wniosku o umorzenie) lecz odrzuca te środki zaskarżenia w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych bądź do ich opłacenia.