Uzasadnienie
IISA/Gd 3065/02
Uzasadnienie.
K. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 października 202r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 12 czerwca 2002r., nr [...], którą przyznano skarżącemu zasiłek okresowy w wysokości 200 zł. za okres od 1 czerwca2002r. do 31 lipca 2002r. Wydając w/w decyzje organy ustaliły, że skarżący spełnia warunki wymagane przepisem art. 31ust.1 obowiązującej w dacie ich wydania ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 1998r., Nr 64, poz. 414 ze zm.), niezbędne do przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Nadto ustalono, iż dochód ośmioosobowej rodziny skarżącego wynosił 1.240,56 zł. w sytuacji, gdy kryterium dochodowe wynosiło 2.224,00 zł. Zasiłek okresowy został przyznany w wysokości na jaką pozwalały możliwości finansowe pomocy społecznej.
W skardze K. M. wyraził pogląd, że organy dokonują błędnej interpretacji przepisu art. 31 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, przyznając uznaniowo zasiłki niższe od różnicy między kryterium dochodowym a dochodem. Takie zasiłki zdaniem skarżącego mają tylko symboliczne znaczenie. Zdaniem skarżącego tylko przyznawanie zasiłków równych w/w różnicy byłoby zgodne z przepisem art.. 32 ust 1 Konstytucji RP.
Skarżący nadto wskazał, że powinien otrzymać zasiłek od miesiąca maja, gdyż wówczas zostały złożone wszystkie wymagane dokumenty. Poza tym wskazał na nieprawidłowe stanowisko organu odwoławczego, wedle którego tylko w wypadku wykazania zmiany warunków rodzinnych i finansowych może się ponownie ubiegać o przyznanie zasiłku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 1998r., Nr 64, poz. 414 ze zm.) - obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji – potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.
Przyznawanie świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego jest zadaniem zleconym gminie i wypłacanym z przydzielonych jej środków. Organ I instancji wyjaśnił, że możliwość przyznania skarżącemu zasiłku okresowego powstała dopiero po dniu 23 maja 2002r., gdy zwiększony został przez plan wydatków na 2002r. i przydzielono środki z Urzędu Wojewódzkiego. Zatem dopiero po uzyskaniu środków mógł przyznać skarżącemu zasiłek.
Błędny jest pogląd wyrażony przez skarżącego, że przepisy nakazują przyznawanie i wypłacanie zasiłków okresowych w wysokości równej różnicy kryterium dochodowego i dochodu. Z art. 31 ust. 4 ustawy z 1990 r. o pomocy społecznej wynika, że sztywno została określona tylko dolna granica zasiłku, natomiast górna wysokość nie może przekraczać kryterium dochodowego określonego w art. 4 ust. 1 ustawy, ale może być też niższa od tego kryterium, skoro przepis stanowi, że zasiłek ustala się do wysokości, a nie w wysokości stanowiącej różnicę między kryterium dochodowym a dochodem. Wobec tej regulacji nie można podzielić stanowiska skarżącego, że organ był obowiązany przyznać mu zasiłek okresowy w maksymalnej wysokości wyliczonej według zasad określonych w powołanym wyżej przepisie. Ta ustawowa regulacja nie narusza zasady równości wyrażonej w art. 32 Konstytucji RP, zaś powołanie się skarżącego na ten przepis jest wynikiem niezrozumienia jego treści.
Jeśli idzie o okres na jaki przyznany zostaję zasiłek to stosownie do art. 31 ust. 3 ustawy ustala go ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.
Zarówno więc czas pobierania zasiłku okresowego, jak i jego rozmiary w ramach określonych art. 31 ust. 4 ustawy ustala organ w ramach decyzji uznaniowej. Granice uznania nie są naruszone, gdy organ tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie przyznał świadczenie w takiej wysokości na jaką pozwalały mu posiadane środki.
Z akt administracyjnych sprawy wynik, że skarżący i jego rodzina objęci są stałą opieką i pomocą opieki społecznej. W 2002 r. E. M. pobierała zasiłek stały wyrównawczy w kwotach ok. 200 zł. m-nie; przyznano zasiłki celowe w kwotach 200 zł. i 150 zł.; pokryto koszty letniego wypoczynku i wyposażenia dzieci na kwotę ok.416 zł.; przyznano wyprawkę szkolną. Z powyższego wynika, że Ośrodek Pomocy Społecznej obejmuje rodzinę skarżącego różnymi świadczeniami współmiernie do posiadanych możliwości finansowych. Tak więc nie można zarzucić organowi, który przyznał świadczenie, udzielał uprzednio bezzwrotnych świadczeń przy ograniczonych środkach finansowych, że nie pomaga rodzinie skarżącego w rozwiązywaniu problemów, których rodzina nie jest w stanie samodzielnie przezwyciężyć.
Mając na uwadze wyżej wskazane względy Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.