Uzasadnienie
W imieniu skarżącej A. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzania egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki złożyła A. B. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, wezwaniem z 21 i 25 maja 2021 r. sąd wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowania do reprezentowanie strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącej 27 maja 2021 roku. Odpis KRS oraz potwierdzenie opłaty wpisu nadano na poczcie 7 czerwca2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione. Na mocy art. 29 p.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Art. 49 § 1 p.p.s.a. statuuje obowiązek Przewodniczącego do wezwania strony o uzupełnienie w terminie 7 dni pisma procesowego, któremu nie można nadać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Jako że do wniesionej skargi nie został dołączony dokument wykazujący umocowanie A. B. do reprezentowania skarżącej spółki, Przewodnicząca Wydziału wezwała do wykazania umocowania do wniesienia skargi. Ponadto, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W obu przypadkach nakreślono rygor odrzucenia skargi oraz termin na wykonanie wezwań – 7 dni.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, lub też uiszczenia go po terminie, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Na mocy art. 82 p.p.s.a. bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy ustawa przewiduje doręczenie z urzędu od jego doręczenia. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Art. 83 § 2 p.p.s.a. statuuje wyjątek od powyższej zasady i stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny po dniu lub dniach ustawowo wolnych od pracy. W art. 1 pkt 1 lit. h) ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1920) jako dzień wolny od pracy wymieniony jest dzień Bożego Ciała.
W niniejszej sprawie skarżącej Spółce wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone 27 maja 2021 roku. Termin do uzupełnienia braków wynosił 7 dni, ale mając na uwadze, że dzień 3 czerwca 2021 roku był dniem Bożego Ciała, tj. dniem ustawowo wolnym od pracy - ww. termin powinien był upłynąć dnia następnego, tj. 4 czerwca 2021 roku. Uzupełnienie braków nastąpiło tymczasem w dniu 7 czerwca 2021 roku (data nadania przesyłki zawierającej wymagane dokumenty). Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skoro braki formalne skargi oraz wpis zostały uzupełnione 7 czerwca 2021 roku, to oznacza, że nastąpiło to po upływie ustawowego terminu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje sąd do jej odrzucenia.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę.