Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy przekazujące Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska sprawę dotyczącą dotyczącego wstrzymania prowadzenia działalności powodującej pogorszenie stanu środowiska.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 1 i 4 Kpa w związku z art. 22 § 2 Kpa i art. 15 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i domagając się stwierdzenia nieważności przedmiotowego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, gdyż wniesiona została przez podmiot nie będący stroną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Skarga Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska jest w istocie skargą organu, któremu zaskarżony postanowieniem przekazano sprawę do rozpoznania.
Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jego treścią uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Zgodnie z doktryną oraz utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest osoba mająca w tym interes prawny, a więc osoba mająca interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. "Interes prawny legitymujący stronę postępowania wywodzi się z prawa materialnego i musi to być własny interes danego podmiotu (uchwała NSA z 3 lutego 1997 r., OPS 9/96 /ONSA 1997,Nr 3, poz. 102, s. 45-46/)." Zatem stroną jest podmiot, którego własny interes prawny lub obowiązek podlega konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z 10 marca 1989 r., IV SA 1254/88 /nie publ./) /B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H Beck Warszawa 2003, s. 227-228/.
Zdaniem Sądu wnoszący w niniejszej sprawie skargę organ nie posiada interesu prawnego. Nie można bowiem uznać, że organ ma interes prawny z uwagi na to, że kwestionuje przekazanie mu podania w trybie art. 65 Kpa twierdząc, że nie jest właściwy do rozstrzygnięcia sprawy.
W takiej sytuacji zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności. Brak jest bowiem podstaw do przyznania organowi administracji publicznej legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której temu organowi powierzone zostało orzekanie. (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, LEX 171164, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 30.09.2005r. I SA/Wa 1432/04, LEX 192934).
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska jako niedopuszczalną na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.