Uzasadnienie
E. N. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika procesowego wniósł w dniu 24 maja 2016 r. skargę na rozstrzygnięcie A. z dnia 29 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 29 kwietnia 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, A. podtrzymała stanowisko zajęte uprzednio w rozstrzygnięciu z dnia 24 marca 2016 r. odnośnie odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na jej przetworzony charakter i niewykazanie szczególnego interesu publicznego.
Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia spółka stwierdziła, że z uwagi na przetworzony charakter żądanej informacji publicznej należało odmówić jej udostępnienia. Wnioskodawca wezwany został do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, czego nie uczynił, kwestionując brak charakteru informacji przetworzonej zawartej w ponowionym wniosku z dnia 7 kwietnia 2016 r. Spółka twierdzi, że żądana informacja wymaga podjęcia szeregu czynności analitycznych – zebrania różnych dokumentów, ich analizy, zaangażowania w pozyskanie dokumentów określonych środków osobowych i rzeczowych oraz finansowych, opracowania ich pod kątem wytworzenia nowej informacji. Według spółki wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że pozyskanie przez niego informacji może mieć znaczenie z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa, czy dla dobra ogółu społeczności. Jako podstawę prawną odmowy udostępnienia informacji publicznej wskazano przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Jak wynika z uzasadnienia skargi skarżący złożył do A., pismem z dnia 30 listopada 2015 r., wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej infrastruktury przesyłowej – linii elektroenergetycznych zlokalizowanych na działce nr [..] w miejscowości N. (Kw nr [..] prowadzona przez Sąd Rejonowy w W. IV Wydział Ksiąg wieczystych), zawierający następujące pytania:
1/ wskazanie, czy naziemna linia elektroenergetyczna zlokalizowana na nieruchomości stanowi własność spółki A., a w przypadku odpowiedzi negatywnej, proszę o wskazanie, czy spółce przysługuje jakikolwiek inny tytuł prawny do linii;
2/ wskazanie jakiego rodzaju linia elektroenergetyczna zlokalizowana na nieruchomości, wskazanie parametrów linii elektroenergetycznej zlokalizowanej na nieruchomości poprzez określenie w szczególności jej numeru ewidencyjnego, długości linii, powierzchni jaką zajmuje na nieruchomości oraz składającego się na nią oprzyrządowania;
3/ wskazanie kiedy i na jakiej podstawie spółka nabyła własność lub inny tytuł prawny do linii elektroenergetycznej na nieruchomości;
4/ wskazanie kiedy i na jakiej podstawie ewentualni poprzednicy prawni spółki (począwszy od dnia powstania sieci) nabyli własność lub inny tytuł do linii elektroenergetycznej zlokalizowanej na nieruchomości;
5/ wskazanie kiedy i na jakiej podstawie została wybudowana linia elektroenergetyczna zlokalizowana na nieruchomości;
6/ wskazanie kiedy i na jakiej podstawie została oddana do użytku linia elektroenergetyczna zlokalizowana na nieruchomości;
7/ wskazanie czy spółka posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości polegającego na eksploatacji zlokalizowanej na tej nieruchomości linii elektroenergetycznej;
8/ wskazanie kiedy i w jaki sposób spółka nabyła tytuł prawny do korzystania z nieruchomości polegającego na eksploatacji zlokalizowanej na nieruchomości linii elektroenergetycznej;
9/ wskazanie, kiedy i w jaki sposób ewentualni poprzednicy prawni (począwszy od dnia powstania linii) spółki nabyli tytuł prawny do korzystania z nieruchomości polegającego na eksploatacji zlokalizowanej na tej nieruchomości linii elektroenergetycznej;
10/ wskazanie jakie działania podejmuje spółka celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania linii elektroenergetycznej zlokalizowanej na nieruchomości;
11/ wskazanie czy, a jeśli tak to kiedy i w jakim zakresie spółka dokonywała przebudowy linii elektroenergetycznej zlokalizowanej na nieruchomości;
12/ wskazanie z jakiej części nieruchomości korzysta spółka celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania linii elektroenergetycznej;
13/ wskazanie jakie ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości wiążą się z istnieniem na nich linii elektroenergetycznej, w tym w szczególności:
- - wskazanie w jakiej minimalnej odległości od linii elektroenergetycznej możliwa jest swobodna zabudowa, składanie maszyn i urządzeń lub sadzenie drzew;
- - wskazanie w jakiej minimalnej odległości od linii elektroenergetycznej możliwe jest prowadzenie prac budowlanych lub rolnych z wykorzystaniem służących do tego maszyn i urządzeń, przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
Wniosek doręczono spółce w dniu 4 grudnia 2015 r. Decyzją z dnia 21 marca 2016 r. spółka odmówiła udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym punktami 2 – 13 wniosku, powołując się na przetworzony charakter tych informacji.
Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie dotyczącym punktów 2 – 13 wniosku z dnia 30 listopada 2013 r.
W decyzji z dnia 29 kwietnia 2016 r. spółka ponownie odmówiła udzielenia przedmiotowej informacji publicznej, powołując się na jej przetworzony charakter i niewykazanie szczególnego interesu publicznego dla jej udostepnienia. Skarżący nie zgadza się z tym stanowiskiem. Twierdzi, że ustawa o dostępie do informacji publicznej gwarantuje wszystkim nieograniczony dostęp do informacji publicznej. Przywołuje orzecznictwo sądowoadministracyjne na poparcie tezy, że selekcja dokumentów źródłowych i ich analiza są zwykłymi czynnościami, które nie mają wpływu i nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych dokumentów jako informacji przetworzonej. Zwraca uwagę na różnicę między informacją przetworzoną a przekształconą (poprzez anonimizację). Wskazuje na to, że pochopne uznanie informacji publicznej za. przetworzona może doprowadzić do niedopuszczalnego ograniczenia obywatelskiego prawa do uzyskania informacji publicznej na podstawie art. 61 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego przygotowanie żądanej informacji ogranicza się do odnalezienia odpowiednich dokumentów, ich skopiowania i ewentualnej anonimizacji.
W odpowiedzi na skargę A., w imieniu której działa profesjonalny pełnomocnik wnosi o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność, gdyż zdaniem spółki niewyczerpano środków zaskarżenia, bądź o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Spółka wskazuje, że dane, których domaga się skarżący stanowią jakościowo nową informację, dotychczas nieistniejącą. Jedynym sposobem jej udostępnienia jest sporządzenie kwerendy wszystkich dokumentów związanych z posadowieniem urządzeń oraz ich eksploatacją. Rozmiar tych czynności jest znaczny, dotyczy przejrzenia całej dokumentacji odnoszącej się do przedmiotowych urządzeń, gdyż linia nie jest posadowiona w jednym miejscu, przechodzi przez szereg nieruchomości o różnym stanie prawnym, zasilana jest z różnych stacji. Ewentualna przebudowa nie jest na ogół dokonywana w odniesieniu do całej linii lecz koniecznych fragmentów. Zdaniem spółki odpowiedź na zadane pytania wiąże się z przeprowadzeniem odpowiednich zestawień i wyciągów, dokonaniem analiz z uwzględnieniem wiadomości specjalnych.
Zatem informacja ta ma charakter przetworzony (w odniesieniu do pytań nr 2, 10, 11, 12, 13), co oznacza, że bez wykazania szczególnego interesu publicznego nie podlega udostepnieniu. Co do pozostałych pytań odpowiedzi udzielono w piśmie z dnia 21 marca 2016 r.
W piśmie procesowym z dnia 17 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał dotychczasowe stanowisko, ponownie opisując przebieg postępowania w sprawie z wniosku z dnia 30 listopada 2015 r. Odnosząc się do żądania odrzucenia skargi wskazał, że złożony został w dniu 7 kwietnia 2016 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w związku z negatywnym rozstrzygnięciem odnośnie wniosku o udostępnienie informacji publicznej zawartym w piśmie spółki z dnia 21 marca 2016 r. Wskazał również na brak pełnego uzasadnienia w piśmie spółki z dnia 21 marca 2016 r. oraz błędne pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlegała uwzględnieniu, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszało prawa oraz przepisów postępowania w sposób, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy.
Kontroli sądu zgodnie z żądaniem skarżącego poddano rozstrzygnięcie A. z dnia 29 kwietnia 2016 r. – a więc podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej w związku z wykonywaniem zadań publicznych, wydane na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058), zwanej dalej u.d.i.p. W tym przypadku spółka A. odpowiada pod względem podmiotowym przepisowi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.i.d.p., według którego obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonującej zadania publiczne, a w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Zadania publiczne w odniesieniu do wezwanej spółki wynikają z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r., poz. 1059), dotyczących obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego.
Przebieg postępowania w sprawie z przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 30 listopada 2015 r. prawidłowo został opisany przez stronę skarżącą w przywołanym piśmie procesowym z dnia 17 sierpnia 2016 r., jak i wynika wprost z akt sprawy. Stąd wniosek spółki o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia nie jest zasadny. Istotnie, korespondencja między stronami zawarta w aktach administracyjnych obejmuje dwa zagadnienia: jedno o charakterze cywilnoprawnym i dotyczące ustanowienia służebności przesyłu i odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości (z odrębnego wniosku również z dnia 30 listopada 2015 r.), pozostające poza kognicją sądu administracyjnego, oraz drugie – dotyczące udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 listopada 2015 r., opisany szczegółowo na wstępie. Pismo spółki z dnia 21 marca 2016 r. zawiera stanowisko odnośnie obu wskazanych kwestii, niemniej z uzasadnienia wynika wprost odmowa udostępnienia informacji publicznej przetworzonej co do przywołanych w piśmie punktów wniosku, z uwagi na niewykazanie interesu publicznego przez wnioskodawcę.
Należy też zaznaczyć, co jest niesporne, że częściowo wniosek o udostępnienie informacji publicznej został uwzględniony, wobec treści żądania odnośnie sposobu udostępnienia tej informacji, poprzez "precyzyjne określenie dokumentów (aktów normatywnych) potwierdzających okoliczności, których dotyczą w/w zapytania, oraz przesłanie kserokopii tych dokumentów stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy". Jak wynika z akt sprawy spółka przesłała pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie z dnia 21 marca 2016 r. kopie dokumentów w postaci protokołów odbioru technicznego z dnia: 16 grudnia 1969 r., 18 kwietnia 1984 r. oraz 3 maja 1980 r.
Rozważając zatem przedmiotowe pismo spółki jako pierwsze rozstrzygnięcie o odmowie udostępnienia informacji publicznej zgodzić się trzeba ze skarżącym, że nie w pełni odpowiada warunkom określonym w art. 16 w związku z art. 17 ust. 1 u.i.d.p., z uwagi na naruszenie przepisu art. 107 k.p.a., jednakże zdaniem sądu nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy.
Przepis art. 16 ust. 1 u.i.d.p. stanowi, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Według ust. 2 do decyzji, o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że:
- 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;
- 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.
Przywołany przepis stosuje się odpowiednio w sytuacji, gdy jak w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z organem władzy publicznej, lecz z innym podmiotem zobowiązanym na gruncie u.i.d.p., z uwagi na wykonywanie przez ten podmiot zadań publicznych.
Na podstawie art. 17 ust. 1 u.i.d.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z ust. 2 wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o odwołaniu.
Zatem rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 17 ust. 1 u.i.d.p. powinny odpowiadać wymogom określonym w art. 107 k.p.a., w tym co do uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych, przy czym przepis ten stosuje się odpowiednio. Pismo spółki z dnia 21 marca 2016 r. nie spełnia wszystkich wymogów art. 107 k.p.a., niemniej strona skarżąca nie miała żadnych wątpliwości, że zawiera ono rozstrzygnięcie o odmowie udostępnienia informacji na wniosek z dnia 30 listopada 2015 r. z uwagi na przetworzony charakter informacji, których domagał się wnioskodawca, w zakresie przekraczającym udostępnienie kopii dokumentów (wymienionych protokołów odbioru technicznego), dotyczących ograniczenia własności nieruchomości oraz lokalizacji i budowy linii na nieruchomości stanowiącej własność skarżącego, a także niewykazanie interesu publicznego w związku z tym żądaniem.
Mimo braku pouczenia, co niewątpliwie było uchybieniem, skarżący, którego w sprawie udostępnienia informacji reprezentował ten sam zawodowy pełnomocnik, złożył do spółki wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, pismem z dnia 7 kwietnia 2016 r., stosownie do treści art. 17 ust. 2 u.i.d.p. Skutkiem rozpatrzenia tego wniosku zapadło zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie spółki z dnia 29 kwietnia 2016 r. To z kolei rozstrzygnięcie zawiera wprawdzie błędne pouczenie co do sposobu zaskarżenia, niemniej strona skarżąca skutecznie zrealizowała prawo do sądu wnosząc przedmiotową skargę. Zarówno zatem brak pouczenia – w rozstrzygnięciu z dnia 21 marca 2016 r. jak i niewłaściwe pouczenie – w rozstrzygnięciu z dnia 29 kwietnia 2016 r., pomimo naruszenia przepisu art. 107 k.p.a. nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ przed wniesieniem skargi do sądu sprawa wniosku była przedmiotem dwukrotnego rozpatrzenia przez zobowiązaną spółkę.
Z tych też względów nie było podstaw do odrzucenia skargi z przyczyny określonej w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), a więc na skutek niewyczerpania środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem.
Rozważając zatem zasadność skargi z przyczyn przedmiotowych, odnoszących się do charakteru żądanej we wniosku informacji, sąd zgadza się ze spółką, że w tych konkretnych okolicznościach zakres wniosku z dnia 30 listopada 2016 r. (poza udostępnioną częścią dotyczącą dokumentów lokalizacyjnych – protokołów odbioru technicznego z lat 1964, 1980 i 1984) może odpowiadać informacji przetworzonej.
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pk1 u.i.d.p. prawo do uzyskania informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Wniosek będący przedmiotem niniejszej skargi, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, ma charakter bardzo złożony, a zakres zapytań, co wprost wynika z przytoczonej ich treści, prawidłowo naprowadził zobowiązaną spółkę na zastosowanie trybu wynikającego z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc właściwego dla informacji przetworzonej. Jeżeli wnioskodawca na wezwanie organu nie będzie w stanie wykazać szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanej informacji, organ wydaje decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej rozróżnia się informację publiczną "prostą" oraz "przetworzoną", przy czym obu tym pojęciom treść nadała literatura i orzecznictwo sądowoadministracyjne. Przyjmuje się zatem, że informacją prostą jest taka informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem, a usunięcie z niej tak zwanych danych wrażliwych nie czyni z niej informacji przetworzonej. Natomiast informacja przetworzona stanowi jakościowo nową informację, która nie istniała przedtem w takiej postaci, choć jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Przetworzeniem jest zebranie i zestawienie w odpowiedni do żądania sposób różnych pojedynczych informacji będących w posiadaniu zobowiązanego, jak również analiza posiadanych dokumentów w celu wytworzenia określonej jednostkowej informacji.
Dostęp do informacji prostej ma właściwie nieograniczony charakter – co wynika wprost z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., w świetle których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. Jednak już udostępnienie informacji publicznej "przetworzonej" wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Wobec treści tego przepisu nawet nie wystarczy, że uzyskanie informacji przetworzonej będzie dla interesu publicznego "istotne" – gdyż kwantyfikuje on interes publiczny jako "szczególnie istotny". Przepis ten nie służy wnioskom zmierzającym do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów "niepublicznych", np. prywatnych lub komercyjnych (zob. też I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, Warszawa 2012, uw. 1 do art. 3, s. 53). Celem u.d.i.p. nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych itp. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków (zob. J. Drachal, Prawo do informacji publicznej w świetle wykładni funkcjonalnej [w:] Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980–2005, s. 147).
Jeżeli występowanie "szczególnie istotnego interesu publicznego" w uzyskaniu żądanej informacji nie wynika już z samej treści wniosku, organ winien wezwać wnioskodawcę do jego wykazania, z jednoczesnym zaznaczeniem, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną. Niewykazanie przez wnioskodawcę pomimo wezwania interesu publicznego powoduje, że należy wydać decyzję odmawiającą udostępnienia przetworzonej informacji publicznej, opartą na art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1015/12; z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; a także wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Warszawie, z dnia 17 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 481/05; w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Go 667/11; w Poznaniu, z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1060/12; z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 316/14, dostępne w CBOSA).
Jeżeli zatem podmiot zobowiązany uznał, jak w niniejszej sprawie, że realizacja przedmiotowego wniosku w zasadniczej części wymagałaby czynności analitycznych poprzedzonych zebraniem dokumentacji, zaangażowaniem środków rzeczowych osobowych i finansowych, co oznacza udostępnienie informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to wzywa wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tej informacji, a następnie, w przypadku niewykazania tego interesu, wydaje decyzję odmowną na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.
Taki też sposób procedowania wykazała spółka A. Strona skarżąca natomiast konsekwentnie kwestionuje przetworzony charakter żądanej informacji publicznej, w zakresie dotyczącym pytań od 2 do 13 wniosku. Z takim stanowiskiem sąd nie zgadza się, gdyż zakres przedmiotowych pytań wykracza poza informację prostą, sprowadzającą się do udzielenia informacji niewymagającej wytworzenia i znajdującej się w rejestrach lub wykazie podmiotu zobowiązanego, bądź polegającej na skopiowaniu posiadanych dokumentów. Zresztą w takim zakresie spółka udostępniła wnioskodawcy w części żądaną informację, przekazując posiadane protokoły techniczne odbioru urządzeń elektroenergetycznej, ze wskazanych dat.
Natomiast wystarczy zwrócić uwagę na treść pytań, bardzo szczegółowych i tak skonstruowanych, by uzyskać kompletną informację dotyczącą szczególnych uwarunkowań położenia urządzeń elektroenergetycznych na nieruchomości skarżącego. Zobowiązana spółka poza odszukaniem dokumentów archiwalnych musi dokonać ich wszechstronnej analizy, faktycznej a także prawnej, w celu zadośćuczynienia żądaniu, tak by między innymi określić zarówno czasokres tej lokalizacji, stan urządzeń (skoro strona domaga się informacji o remontach i przebudowie), jak i zakres ograniczeń dla właściciela, związanych z lokalizacją urządzeń elektroenergetycznych na jego nieruchomości.
W ocenie sądu nie można mówić w tej sytuacji, że przedmiotowe żądanie dotyczyło wyłącznie informacji prostej. W zakresie dotyczącym informacji prostej spółka udostępniła wnioskodawcy kopie posiadanych protokołów odbioru, natomiast prawidłowo uznała, że czynności polegające na poszukiwaniu i analizie niezbędnych dokumentów w celu udzielenia odpowiedzi na szczegółowe pytania wniosku stanowią informację przetworzoną.
W tym kontekście niewątpliwie wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu przedmiotowej przetworzonej informacji publicznej. Przeciwnie, całokształt materiału dowodowego wskazuje wyłącznie na zamiar zaspokojenia indywidualnego interesu skarżącego w pozyskaniu żądanej informacji, związanego z realizacją roszczeń o charakterze cywilnoprawnym skierowanych do spółki. Tymczasem skarżący musiałby wykazać, że informacja, której się domaga jest szczególnie ważna z punktu widzenia znacznego kręgu potencjalnych odbiorców, a nie dotyczy wyłącznie jego własnego interesu.
Chybiony jest zdaniem sądu zarzut skargi oparty na nieograniczonym dostępie do informacji publicznej, skoro ustawodawca wprost w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.i.d.p. prawo to jednak ograniczył, w zakresie żądania udostępnienia informacji przetworzonej.
W konsekwencji niewykazanie przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej skutkować musiało rozstrzygnięciem odmownym na podstawie art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 u.i.d.p.
W przedstawionych okolicznościach należało uznać bezzasadność skargi, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.