Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 stycznia 2020 r. oddalił skargę S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 kwietnia 2019 r., nr [..], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego.
Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku w dniu 15 stycznia 2020 r. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został skarżącemu doręczony (k. 87 akt).
Pismem z dnia 20 lutego 2020 r. S. M. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku sporządzoną samodzielnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów.
Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem Sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu.
Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez skarżącego. Oznacza to, że skargę kasacyjną sporządzono osobiście wbrew wymogom art. 175 § 1 p.p.s.a. Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.
Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez S. M. w niniejszej sprawie jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.