Uzasadnienie
J. C. i Z. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 30 marca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2009 r. uzależniono wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez skarżących w terminie 14 dni kaucji w wysokości 300.000,00 zł. Powyższe postanowienie wydano na podstawie art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118, z późn. zm.).
Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 grudnia 2009 r. (vide potwierdzenie odbioru k. 1917 – tom X akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie natomiast do treści art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r. Nr 156 poz. 1118, ze zm.) w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez niego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania jej wykonania.
Celem tej regulacji jest, by wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, które w istocie prowadzi do zablokowania prac budowlanych, poprzedzone zostało zabezpieczeniem ewentualnych szkód, jakie w związku z tym faktem może ponieść inwestor. W związku z powyższym, odnosząc się do wysokości kaucji ustalonej przez Sąd w opisanym wyżej, niezaskarżalnym postanowieniu, wskazać należy, iż przy określeniu jej wysokość Sąd kierował się przede wszystkim podaną przez inwestora wysokością ewentualnych roszczeń spowodowanych wstrzymaniem wykonania pozwolenia na budowę. Zważyć jednakże należy, iż wysokość ustalonej kaucji zależy w głównej mierze od uznania Sądu, który powinien mieć na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, zatem również ocenić realność przedmiotowych roszczeń na dzień orzekania w tym przedmiocie. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd nie bierze jednak pod uwagę poziomu zamożności skarżących.
Wysokość kaucji odnieść trzeba tylko do prognozowanych kosztów wstrzymania całego zamierzenia inwestycyjnego, przy czym może być ona miarkowana przez Sąd. W sprawie niniejszej decyzja o pozwoleniu na budowę dotyczy inwestycji dużych rozmiarów, stąd też odpowiednio wysoka kaucja zabezpieczająca, aczkolwiek i tak zmiarkowana wobec żądań inwestora, który ewentualne roszczenia określił na poziomie kilku milionów złotych. Sąd wskazuje jednak, iż kaucja zabezpieczająca ma jedynie zabezpieczać potencjalne roszczenia inwestora o odszkodowanie, a nie stanowić zabezpieczenie pełnego pokrycia strat inwestora.
Z uwagi na nieuiszczenie kaucji przez skarżących do dnia wydania niniejszego postanowienia, Sąd zobowiązany był odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, zgodnie z art. 61 § 3 i p.p.s.a. w związku z art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.