Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku na decyzję Wojewody z dnia 21 października 2002 r. nr [...] wnieśli H. i J. Ś. Pismem z dnia 28 września 2005 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 29 września 2005 r. skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 60 w/w ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Złożenie przez skarżących oświadczenia o cofnięciu skargi daje zatem wyraz temu, iż rezygnują oni z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności administracyjnej.
Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, który w przypadku braku okoliczności świadczących o niedopuszczalności cofnięcia skargi, jest tym cofnięciem związany.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 w/w aktu normatywnego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Sąd uznając, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.
Nadto, na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 w/w aktu prawnego Sąd orzekł o zwrocie skarżącym połowy uiszczonego wpisu, tj. kwoty 5 zł z uwagi na okoliczność, iż skarżący cofnęli skargę przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.