Uzasadnienie
K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 kwietnia 2021 r. w przedmiocie nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 9 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwróconej do sądu nieotwartej koperty zawierającej m.in. ww. wezwanie, po raz pierwszy podjęto próbę doręczenia pism z sądu w dniu 21 czerwca 2021 r. Wobec niepodjęcia przesyłki przez skarżącego w terminie należało uznać, że doręczenie stało się skuteczne w dniu 5 lipca 2021 r., zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków upłynął w dniu 12 lipca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., tj. do rąk adresata lub w sposób zastępczy (np. dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Jak wynika z przytoczonych przepisów pismo zostaje uznane za doręczone również wówczas, gdy strona nie podejmie go z placówki pocztowej we wskazanym na awizo terminie (tzw. fikcja doręczenia). Wówczas, czternastego dnia od dnia złożenia w placówce pismo takie wywołuje skutki prawne, tzn. przyjmuje się, że zostało ono doręczone.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzenia Przewodniczącej wraz z pouczeniem wysłano na adres skarżącego wskazany w skardze. Pierwszą próbę doręczenia przesyłki skarżącemu podjęto w dniu 21 czerwca 2021 r., umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej informację o tej próbie. Powtórne awizo miało miejsce w dniu 29 czerwca 2021 r. W konsekwencji, biorąc pod uwagę cytowany wyżej przepis art. 73 § 4 p.p.s.a., po upływie 14 dni od daty pierwszego awizowania należało uznać pismo sądu za doręczone, tj. w dniu 5 lipca 2021 r. A zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 12 lipca 2021 r. Skoro skarżący nie usunął braku formalnego skargi i nie wskazał swojego numeru PESEL niemożliwe było nadanie jego skardze dalszego biegu.
Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę w niniejszej sprawie, o czym orzekł w pkt 1 sentencji.
Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwrócił skarżącemu cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzekł w pkt 2 sentencji.