Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 listopada 2003 r. M. L. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzje Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 21 sierpnia 2003 r. w przedmiocie zasiłku macierzyńskiego.
Następnie w piśmie z dnia 19 grudnia 2003 r. skarżąca potwierdziła, że chodziło jej o bezpośrednie zaskarżenie do Sądu decyzji Kierownika GOPS, gdyż w jej przekonaniu wniesienie odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma sensu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. 02.152.1271 z późno zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270).
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl bowiem postanowień art. 57 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być ona wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanym przypadku skarżącej przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym była ona poinformowana. W związku z czym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga została wniesiona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, w związku z czym zgodnie z postanowieniami art. 58 § 1 pkt 6 podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna (wniesiona przedwcześnie).