Uzasadnienie
3 II SA/Gd 334/02
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte w wyniku odwołania J. D. od postanowienia Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 30 sierpnia 2001 r. w sprawie [...] o podjęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej "A".
Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 K.p.a. w zw. z art. 105 § 1 K.p.a.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano na merytoryczne powody podjęcia przez Burmistrza Miasta i Gminy zaskarżonego postanowienia. Wskazywano na to, iż podjęcie zawieszonego postępowania jest dla skarżącego korzystne i podkreślono, iż skarżący neguje jedynie treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, a także przywołaną podstawą prawną.
Postanowienie to zaskarżył J. D. Wnosząc o jego uchylenie skarżący podkreślił zarzuty dotyczące bezczynności obu organów a także zarzucił, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu postanowienia w ogóle nie odniosło się do zarzutów jakie podnosił w odwołaniu. Zarzuty skarżącego dotyczyły także postępowania zmierzającego do dostosowania formy rejestracji w ewidencji działalności gospodarczej do obowiązujących przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Przepis art. 105 K.p.a. na który powołuje się organ II instancji wskazuje na dwie podstawy umorzenia postępowania:
- 1. umorzenie postępowania następuje wówczas gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe (organ wówczas wydaje decyzję o umorzeniu postępowania);
- 2. umorzenie postępowania może nastąpić jeżeli wystąpi o to strona na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz gdy nie jest to sprzeczne z interesem społecznym.
Postępowanie odwoławcze zostało wszczęte w wyniku odwołania złożonego przez J. D. Środki odwoławcze mogą być kierowane zarówno co do treści rozstrzygającej orzeczenie jak również co do treści uzasadnienia orzeczenia.
Jeśli organ II instancji miał wątpliwości co do treści odwołania J. D. winien wezwać go do sprecyzowania odwołania i wskazania czy domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Jeżeli natomiast nie podzielał zarzutów odwołania i uznał postanowienie organu I instancji za nienaruszające przepisów prawa był władny utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Umorzenie postępowania odwoławczego nie znajduje uzasadnienia zarówno z uwagi na treść odwołania jak i treść art. 105 § 1 i 2 K.p.a.
Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie.
Wobec treści orzeczenia nie stosowano art. 152 cytowanej ustawy.