Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 stycznia 2016 r. nr [...], nakazującą J. K. wykonanie rozbiórki tarasu o konstrukcji drewnianej i wymiarach w planie 3,5 m na 2,0 m oraz prowadzących na taras schodów dobudowanych do budynku mieszkalnego przy ul. B. w G. od strony południowo – wschodniej (do werandy).
W skardze wniesionej na powyższą decyzję J. K. domaga się wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej, wskazując na trudne do odwrócenia skutki jej wykonania tj. konieczność dokonania rozbiórki wybudowanych zgodnie z pozwoleniem na budowę schodów na taras.
Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 r., poz. 718) stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z przywołanej regulacji wynika, że istnieją dwie alternatywne przesłanki wstrzymania przez sąd zaskarżonego aktu a są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Przy czym przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego tj. np. w sytuacji, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Legalis). Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09, Legalis). Ciężar wykazania tych przesłanek ciąży z kolei na stronie, która domaga się wstrzymania wykonania aktu.
W przedmiotowej sprawie aktem, którego wstrzymania domaga się skarżąca jest decyzja o nakazie rozbiórki tarasu o konstrukcji drewnianej oraz prowadzących na ten taras schodów dobudowanych do budynku mieszkalnego.
Nie ulega więc wątpliwości, że charakter nałożonego na skarżącą obowiązku z samej jego istoty jest taki, iż jego wykonanie doprowadziłoby do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że dokonanie rozbiórki spornych obiektów, przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd, łączy się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków polegających na utracie wzniesionego obiektu, a także na tym, że w razie uwzględnienia skargi i ustalenia, że istnieje możliwość zmiany lub uchylenia decyzji w przedmiocie rozbiórki, powstanie problem powrotu do stanu poprzedniego, czyli do stanu sprzed wykonania zaskarżonej decyzji orzekającej rozbiórkę (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 646/14 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie budzi również wątpliwości, iż wykonanie decyzji rozbiórkowej obiektów będzie wiązało się z koniecznością poniesienia przez skarżącą znacznych kosztów.
W świetle wskazanych okoliczności Sąd uznał zatem za zasadne uwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym w oparciu o art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.